Krzysztof Krauze

Ur: 02 kwietnia 1953

Polski reżyser i scenarzysta, jeden z najbardziej cenionych, współczesnych twórców filmowych w Polsce. Dwukrotny zdobywca Złotych Lwów na FPFF w Gdyni, za „Dług” i „Plac Zbawiciela”. Krzysztof Krauze urodził się 2 kwietnia 1953 roku w Warszawie, jako syn Krystyny Karkowskiej – znanej wówczas aktorki teatralnej i filmowej. Rok 1999 to realizacja obrazu, który usytuował twórcę w gronie najbardziej cenionych, współczesnych reżyserów polskich. Mowa oczywiście o „Długu” – jednej z najgłośniejszych rodzimych produkcji lat 90-tych. Dzieło to, trafnie nazwane przez krytyka filmowego Lecha Kurpiewskiego „thrillerem i moralitetem w jednym” przyniosło Krauzemu szereg nagród, z Grand Prix FPFF w Gdyni na czele, odnosząc ogromny sukces artystyczny i komercyjny zarazem. W 2004 roku odbyła się premiera długo wyczekiwanego filmu biograficznego „Mój Nikifor” z rewelacyjną Krystyną Feldman. Rok 2006 to z kolei ogromny sukces dramatu „Plac Zbawiciela”.

Dorota Kędzierzawska

Ur: 01 czerwca 1957

Jest jedną z najciekawszych polskich reżyserek filmowych. Choć „Jutro będzie lepiej” to dopiero jej szósty pełnometrażowy film fabularny, pokaźnej ilości nagród, jaką zdobyła za wcześniejszą twórczość, mogłoby pozazdrościć jej wielu twórców o większym dorobku. Dorota Kędzierzawska urodziła się 1 czerwca 1957 w Łodzi. Jest córką reżyserki Jadwigi Kędzierzawskiej. W latach 1976-78 studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Łódzkim, następnie reżyserię w moskiewskim WGiK i – w latach 1981-1985 – w łódzkiej PWSF,TViT, gdzie podczas studiów nakręciła m.in. swój pierwszy film fabularny. Była to dziesięciominutowa etiuda Jajko (1982). Zdobyła za nią m.in. nominację do Studenckiego Oscara (Oscar Student Academy Awards) w Los Angeles, pierwszą Nagrodę na III Europejskim Studenckim Festiwalu Filmowym oraz Nagrodę im. Andrzeja Munka. Realizację filmu Diabły, Diabły Dorota Kędzierzawska poprzedziła nakręceniem średniometrażowego filmu fabularnego Koniec Świata (1988).

Feliks Falk

Ur: 25 lutego 1941

Polski reżyser i scenarzysta, filmowy i teatralny, dramatopisarz, artysta plastyk. Twórca osławionego dzieła Kina Moralnego Niepokoju - „Wodzirej” z Jerzym Stuhrem, oraz nagrodzonego Złotymi Lwami w Gdyni „Komornika” z Andrzejem Chyrą. Urodził się 25 lutego 1941 roku w Stanisławowie. Zanim zdobył wykształcenie na Wydziale Reżyserii PWSFTViT w Łodzi (1974), był już dyplomowanym artystą - absolwentem Wydziału Malarstwa i Grafiki warszawskiej ASP (1966). W swoim pierwszym fachu spełniał się m.in. jako redaktor graficzny miesięcznika „Magazyn Polski”. Choć oficjalnie rozstał się z zawodem artysty plastyka, nadal wystawia namalowane przed laty obrazy. azwisko Falka jako reżysera „Wodzireja” (1977, Grand Prix „Złote Grono” podczas Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie) nieodłącznie wiąże się z nurtem Kina Moralnego Niepokoju.

Krzysztof Zanussi

Ur: 17 lipca 1939

Polski reżyser filmowy i TV, scenarzysta, producent. Urodził się 17 czerwca 1939 roku w Warszawie. Jest wszechstronnie wykształcony – zanim zrobił dyplom na Wydziale Reżyserii w PWSFTViT w Łodzi. Jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej nagradzanych twórców polskich zagranicą, zdobywcą Złotego Lwa w Wenecji w 1984 roku. Jego kino jest głęboko autorskie – sam pisze scenariusze, realizując je w specyficznej, właściwej tyko sobie formie, często współpracuje z tymi samymi aktorami (Maja Komorowska, Zbigniew Zapasiewicz). Kino Zanussiego określa się jako „intelektualne”- reżyser zajmuje się głęboką, egzystencjalną tematyką, stawia wiele trudnych pytań, co nie czyni jego kina łatwego w odbiorze. Z perspektywy czasu to właśnie filmy z lat 70-tych uważa się za najbardziej znaczące w twórczości reżysera. Zanussi stworzył w nich pewien specyficzny typ bohatera, postawionego przed moralnym wyborem.

Jerzy Stuhr

Ur: 18 kwietnia 1947

Wybitny aktor i reżyser filmowy i teatralny, pedagog. Jeden z najbardziej wszechstronnych i najpopularniejszych aktorów polskich. W 1972 roku zadebiutował na dużym ekranie w filmie „Na wylot” Grzegorza Królikiewicza. Pod koniec lat 70-tych stworzył wybitne kreacje jako tytułowy „Wodzirej” Feliksa Falka oraz „Amator” Krzysztofa Kieślowskiego, stając się czołowym aktorem tzw. Kina Moralnego Niepokoju. Aktor dał się poznać szerokiej publiczności w znakomitych rolach komediowych, gdzie spośród wielu na szczególne wyróżnienie zasługuje pamiętna rola Maksa w „Seksmisji” (1984) Juliusza Machulskiego, udział w „Kingsajz” (1987) tego samego reżysera, rola tytułowa w „Obywatelu Piszczyku” (1988) Andrzeja Kotkowskiego, komisarza Ryby w obu częściach głośnej komedii „Kiler” (1997 i 1999) Juliusza Machulskiego. W latach 90-tych Stuhr poświęcił się pracy pedagogicznej. W latach 1990-1996 był rektorem w krakowskiej PWST, w 2002 roku został ponownie wybrany na to stanowisko.

Wojciech Smarzowski

Ur: 18 stycznia 1963

Reżyser i scenarzysta teatralny, filmowy i telewizyjny. Autor teledysków i reklam telewizyjnych, laureat nagród filmowych i muzycznych. Twórca osławionego „Wesela”. Wojciech Smarzowski urodził się 18 stycznia 1963 roku w Korczynie koło Krosna, dzieciństwo spędził w nieodległym Jedliczu. Tam skończył szkołę podstawową i liceum. Wśród głównych zainteresowań przyszłego filmowca była fotografia, toteż Smarzowski wybrał studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Studiował także filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pierwsza samodzielna próba autorska przyniosła efekt w postaci trudno uchwytnego w ramach klasycznej genealogii filmowej dzieła, zatytułowanego „Małżowina” z udziałem Macieja Maleńczuka i Marcina Świetlickiego. Prawdziwym momentem zwrotnym w karierze Wojciecha Smarzowskiego był film „Wesele” (2004) wynik współpracy reżysersko-producenckiej i aktorskiej dwóch przyjaciół z filmówki – Smarzowskiego i Topy.

Witold Adamek

Ur: 07 listopada 1945

Urodził się w roku 1945, w 1969 ukończył wydział operatorski Łódzkiej Szkoły Filmowej. Jest laureatem nagrody za zdjęcia na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za filmy: "Baryton", "Nadzór" i "Yesterday" (Gdańsk 1985) oraz "Dotknięci", "Krótki...

Juliusz Machulski

Ur: 10 marca 1955

Polski reżyser, scenarzysta, producent i aktor. Jedna z najbardziej znanych i wpływowych postaci świata filmowego w Polsce. Syn aktora i reżysera Jana Machulskiego oraz aktorki Haliny Machulskiej. Urodził się 10 marca 1955 w Olsztynie. Debiutem długometrażowym Machulskiego był wielki hit „Vabank”, stanowiący połączenie kryminału i kina „retro” (sequel w 1984 roku zatytułowany „Vabank II czyli riposta”). W filmie wystąpił m.in. ojciec młodego reżysera, Jan Machulski. Sukces frekwencyjny filmu, jakkolwiek ogromny, został szybko pobity przez kultową komedię sci-fi „Seksmisja” z Jerzym Stuhrem i Olgierdem Łukaszewiczem w rolach głównych. Niemal każda produkcja Machulskiego wiąże się właściwie z komercyjnym sukcesem. W latach 80-tych zrealizował jeszcze popularny „Kingsajz” (1987) i „Déjà vu", a w kolejnej dekadzie zasłynął takimi obrazami, jak „Girl Guide” oraz obie części kasowej komedii „Kiler”. Od 2000 roku jest prezesem Polskie Akademii Filmowej.

Krzysztof Kieślowski

Ur: 27 czerwca 1941

Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów filmowych i jednocześnie jeden z największych mistrzów europejskiego kina. Początkowo realizował wyłącznie filmy dokumentalne, odnosząc szereg sukcesów, stosunkowo szybko jednak przeszedł do realizacji filmów fabularnych. Pierwszym z nich był krótki metraż „Przejście podziemne” z Andrzejem Sewerynem w roli głównej. W roku 1984 przy filmie "Bez końca" reżyser rozpoczął współpracę ze scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem oraz kompozytorem Zbigniewem Preisnerem, których wkład w kształt późniejszych dzieł reżysera jest nie do przecenienia. Częstym współpracownikiem Krzysztofa Kieślowskiego był też operator Sławomir Idziak. W 1987 roku zrealizowali wspólnie arcydzieło „Krótki film o zabijaniu”, film będący jedną z części cyklu TV „Dekalog” (większość powstała w 1988 roku). Kolejne filmy twórcy zrealizowali już zagranicą. Były to już wielkie, europejskie produkcje z gwiazdorską obsadą, dużym budżetem, o ogólnoświatowym rozgłosie.

Robert Gliński

Ur: 17 kwietnia 1952

Ceniony reżyser filmowy i teatralny, dwukrotny zdobywca Złotych Lwów na FPFF w Gdyni za filmy „Wszystko, co najważniejsze...” (1992) i „Cześć Tereska” (2001).