Andrzej Jakimowski

Ur: 17 sierpnia 1963

Ceniony polski reżyser, scenarzysta i producent. Mimo skromnego dorobku twórczego, pozostaje jednocześnie w ścisłej czołówce laureatów największej ilości nagród filmowych. Twórca filmów „Zmruż oczy” i „Sztuczki”. Andrzej Jakimowski urodził się 17 sierpnia 1963 roku w Warszawie. Od dawna interesował się reżyserią, a pierwsze, amatorskie filmy kręcił już w liceum. Debiutował półgodzinnym filmem „Pogłos”, nagrodzonym na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Jazzowych w Warszawie (1991). W 2004 roku zrealizował swój pełnometrażowy debiut fabularny – film „Zmruż oczy”. Obraz odniósł ogromny sukces. Zrobił furorę na FPFF w Gdyni (nagroda za debiut i Nagroda Specjalna Jury), został doceniony przez krytyków (Orzeł za reżyserię, scenariusz i najlepszy film, Złota Taśma). Porównywalnym sukcesem i równie ciepłym odbiorem widzów cieszył się kolejny obraz podpisany przez Jakimowskiego – nagrodzone Złotymi Lwami na FPFF w Gdyni i wytypowane jako polski kandydat do Oskara „Sztuczki” (2007).

Krzysztof Ptak

Ur: 03 kwietnia 1954

Jeden z najbardziej znanych i utytułowanych autorów zdjęć filmowych w Polsce, znany m.in. z owocnej współpracy z Janem Jakubem Kolskim. Twórca zdjęć do tak głośnych filmów, jak „Edi”, „Jasminum”, czy „300 mil do nieba”. Krzysztof Ptak urodził się 3 kwietnia 1954 roku w Sulejowie. Studiował na Wydziale Operatorskim PWSFTViT w Łodzi, który ukończył w 1979 roku. Pracę zawodową zaczynał u boku Bogdana Dziworskiego, realizując zdjęcia do jego filmów dokumentalnych (często sportowych). Pierwszą, pełnometrażową produkcją fabularną, do której samodzielnie robił zdjęcia był film „Tirolinka” Romualda L. Wierzbickiego (1979), pierwszy sukces odniósł wraz z nagrodą, przyznaną na MFF w Panamie za zdjęcia do filmu historycznego „Klejnot wolnego sumienia” Grzegorza Królikiewicza (1983). W świadomości wielu widzów Krzysztof Ptak zaistniał dzięki twórczemu duetowi z Janem Jakubem Kolskim, z którym spotkał się po raz pierwszy w 1998 roku, realizując zdjęcia do „Historii kina w Popielawach” (Orzeł).

Krzysztof Krauze

Ur: 02 kwietnia 1953

Polski reżyser i scenarzysta, jeden z najbardziej cenionych, współczesnych twórców filmowych w Polsce. Dwukrotny zdobywca Złotych Lwów na FPFF w Gdyni, za „Dług” i „Plac Zbawiciela”. Krzysztof Krauze urodził się 2 kwietnia 1953 roku w Warszawie, jako syn Krystyny Karkowskiej – znanej wówczas aktorki teatralnej i filmowej. Rok 1999 to realizacja obrazu, który usytuował twórcę w gronie najbardziej cenionych, współczesnych reżyserów polskich. Mowa oczywiście o „Długu” – jednej z najgłośniejszych rodzimych produkcji lat 90-tych. Dzieło to, trafnie nazwane przez krytyka filmowego Lecha Kurpiewskiego „thrillerem i moralitetem w jednym” przyniosło Krauzemu szereg nagród, z Grand Prix FPFF w Gdyni na czele, odnosząc ogromny sukces artystyczny i komercyjny zarazem. W 2004 roku odbyła się premiera długo wyczekiwanego filmu biograficznego „Mój Nikifor” z rewelacyjną Krystyną Feldman. Rok 2006 to z kolei ogromny sukces dramatu „Plac Zbawiciela”.

Wojciech Smarzowski

Ur: 18 stycznia 1963

Reżyser i scenarzysta teatralny, filmowy i telewizyjny. Autor teledysków i reklam telewizyjnych, laureat nagród filmowych i muzycznych. Twórca osławionego „Wesela”. Wojciech Smarzowski urodził się 18 stycznia 1963 roku w Korczynie koło Krosna, dzieciństwo spędził w nieodległym Jedliczu. Tam skończył szkołę podstawową i liceum. Wśród głównych zainteresowań przyszłego filmowca była fotografia, toteż Smarzowski wybrał studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Studiował także filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pierwsza samodzielna próba autorska przyniosła efekt w postaci trudno uchwytnego w ramach klasycznej genealogii filmowej dzieła, zatytułowanego „Małżowina” z udziałem Macieja Maleńczuka i Marcina Świetlickiego. Prawdziwym momentem zwrotnym w karierze Wojciecha Smarzowskiego był film „Wesele” (2004) wynik współpracy reżysersko-producenckiej i aktorskiej dwóch przyjaciół z filmówki – Smarzowskiego i Topy.

Roman Polański

Ur: 18 sierpnia 1933

Światowej sławy polski reżyser filmowy i teatralny, także scenarzysta i aktor. Urodził się 18 sierpnia 1933 roku w Paryżu. Pochodzi z żydowskiej rodziny. Nie został przyjęty na studia aktorskie, w zamian za to dostał się jednak na reżyserię do PWSF w Łodzi. Jest najczęściej nagradzanym zagranicą polskim twórcą. Życiorys Romana Polańskiego obfituje w wydarzenia dramatyczne (dzieciństwo spędzone w getcie żydowskim, zabójstwo ciężarnej żony reżysera, aktorki Sharon Tate przez gang Charlesa Mansona w 1969 roku), ale też skandalizujące (oskarżenie o gwałt na nieletniej w USA). W 1979 roku zrealizował nagrodzony 3 Oskarami melodramat kostiumowy „Tess” (6 nominacji do Oskara, w tym jedna za reżyserię, Złoty Glob dla Najlepszego Filmu Zagranicznego, nominacja do Złotego Globu za reżyserię). Powrócił w wielkim stylu obsypanym nagrodami filmem „Pianista”. W 2005 roku wyreżyserował adaptację „Olivera Twista” wg Charlesa Dickensa. W 2010 roku wyreżyserował "Autora Widmo".

Jerzy Skolimowski

Ur: 05 maja 1938

Reżyser, scenarzysta, aktor, malarz, poeta. Jeden z najbardziej znanych i najczęściej nagradzanych polskich twórców za granicą. Swoją przygodę z filmem zaczynał jako autor filmów krótkometrażowych i scenarzysta – w 1960 roku napisał (wspólnie z Jerzym Andrzejewskim) scenariusz do filmu Andrzeja Wajdy „Niewinni czarodzieje”, gdzie pojawił się także w epizodycznej roli boksera; później - wraz z Romanem Polańskim – zasłynął jako współscenarzysta słynnego „Noża w wodzie” w jego reżyserii. W 1964 roku zadebiutował jako reżyser filmu „Rysopis” z Elżbietą Czyżewską. Na zachodnim rynku filmowym zaistniał dzięki obrazowi produkcji belgijskiej „Start" (1967), za który otrzymał statuetkę Złotego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie. późniejszych latach do kolekcji dołączyły nagrody zebrane podczas innych, równie znaczących europejskich festiwali. Dwa filmy Skolimowskiego zostały uhonorowane na MFF w Cannes. „Wrzask" otrzymał Nagrodę Jury w 1978 r., a „Fucha" - nagrodę za scenariusz w 1982 roku.

Wojciech Kilar

Ur: 17 lipca 1932

Światowej sławy kompozytor polski, autor utworów orkiestrowych, kameralnych, wokalno-instrumentalnych, fortepianowych, muzyki radiowej, telewizyjnej, teatralnej i filmowej. Znany jako twórca muzyki do filmów Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Romana Polańskiego, Kazimierza Kutza, Krzysztofa Kieślowskiego, Jane Campion i Francisa Forda Coppoli. Urodził się 17 lipca 1932 roku we Lwowie. Studiował grę na fortepianie i kompozycję w klasie Bolesława Woytowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, którą ukończył z najwyższym wyróżnieniem w 1955 roku, z miejsca otrzymując posadę aspiranta Woytowicza w krakowskiej PWSM. Edukację muzyczną uzupełniał jako stypendysta rządu francuskiego w Paryżu w latach 1959-60, gdzie uczył się kompozycji u Nadii Boulanger. W latach 1979-81 pełnił funkcję wiceprezesa w Zarządzie Głównym Związku Kompozytorów Polskich, wcześniej przez wiele lat będąc prezesem jego katowickiego oddziału

Robert Gliński

Ur: 17 kwietnia 1952

Ceniony reżyser filmowy i teatralny, dwukrotny zdobywca Złotych Lwów na FPFF w Gdyni za filmy „Wszystko, co najważniejsze...” (1992) i „Cześć Tereska” (2001).

Kinga Preis

Ur: 31 sierpnia 1971

Jedna z najbardziej uzdolnionych i najciekawszych polskich aktorek młodego pokolenia. Urodziła się 31 sierpnia 1971 roku we Wrocławiu. W 1996 roku ukończyła PWST we Wrocławiu. Od początku kariery aktorskiej związana jest z wrocławskim Teatrem Polskim. Debiut filmowy przyszedł w 1996 r., kiedy to aktorka wystąpiła u Krzysztofa Zanussiego w telewizyjnym filmie „Niepisane prawa”. Role filmowe aktorka godziła jednocześnie z pracą w teatrze, także w teatrze telewizji. Grała m.in. u Andrzeja Wajdy, Agnieszki Glińskiej, Grzegorza Jarzyny. W teatrze telewizji zagrała rolę Joanny d’Arc (spektakl w reżyserii Krzysztofa Zanussiego), chwaloną przez jednego z krytyków słowami „sto Mil Jovovich może się schować”. W 2005 roku pojawiła się w drugiej serii „Bożej podszewki” Izabeli Cywińskiej oraz w głośnym filmie „Karol - człowiek, który został papieżem”. W 2006 roku Kinga Preis została laureatką prestiżowej Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.

Magdalena Dipont