Marian Dziędziel

Ur: 05 sierpnia 1947

Charakterystyczny aktor filmowy i teatralny, pamiętny w roli ojca panny młodej w głośnym „Weselu” Wojciecha Smarzowskiego i Horsta w „Komorniku”. Rodowity Ślązak; jeden z „aktorów” Kazimierza Kutza. Debiutował u Kazimierza Kutza w filmie „Sól ziemi czarnej” (1969). Rok wcześniej nastąpił jego debiut na małym ekranie w jednym z odcinków „Stawki większej niż życie” (1968). U Kutza wystąpił później wielokrotnie: w filmach „Perła w koronie” (1971) i „Śmierć jak kromka chleba” (1994) oraz w serialu „Sława i chwała” (1997). W 1980 zagrał w poetyckim obrazie Janusza Kidawy, w całości mówionym śląską gwarą - „Grzeszny żywot Franciszka Buły” z Andrzejem Grabarczykiem.Brawurowa kreacja w głośnym obrazie Smarzowskiego „Wesele” (2004) przyniosła aktorowi Orła oraz nagrodę na FPFF w Gdyni za Najlepszą Pierwszoplanową Rolę Męską. W 2005 roku zagrał obok Bogusława Lindy w sensacyjnym filmie „Czas surferów” oraz pojawił się w roli Horsta w nagrodzonym Grand Prix FPFF w Gdyni „Komorniku” Feliks Falka

Borys Szyc

Ur: 04 września 1978

Aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, jeden z najbardziej znanych współcześnie aktorów polskich młodego pokolenia. Urodził się 4 września 1978 roku w Łodzi. Jest absolwentem warszawskiej Akademii Teatralnej, którą ukończył w 2001 roku. Na dużym ekranie zadebiutował już jako 9-latek, gdyż pojawił się w przebraniu krasnoludka w filmie „Kingsajz”. Stosunkowo szybko zdobył ogólnokrajową popularność, głównie dzięki rolom: cwaniaczka Alberta w filmie Konrada Niewolskiego „Symetria” (2003), złodziejaszka „Szerszenia” w komedii Juliusza Machulskiego „Vinci” (2004) oraz Bartosza w obsypanych nagrodami „Pręgach” (2004) w reżyserii Katarzyny Piekorz. Rozpoznawalność na szeroką skalę przyniosła Borysowi Szycowi kreacja podkomisarza Tomasza Kruszyńskiego „Kruszona” w serialu TV „Oficer”, gdzie pojawił się m.in. obok Pawła Małaszyńskiego. W 2009 roku zagrał w kilku filmach, były to: "Wojna polsko-ruska", "Enen", "Randka w ciemno", "Mniejsze zło". W 2010 roku wystąpił w "Ślubach panieńskich".

Krzysztof Zanussi

Ur: 17 lipca 1939

Polski reżyser filmowy i TV, scenarzysta, producent. Urodził się 17 czerwca 1939 roku w Warszawie. Jest wszechstronnie wykształcony – zanim zrobił dyplom na Wydziale Reżyserii w PWSFTViT w Łodzi. Jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej nagradzanych twórców polskich zagranicą, zdobywcą Złotego Lwa w Wenecji w 1984 roku. Jego kino jest głęboko autorskie – sam pisze scenariusze, realizując je w specyficznej, właściwej tyko sobie formie, często współpracuje z tymi samymi aktorami (Maja Komorowska, Zbigniew Zapasiewicz). Kino Zanussiego określa się jako „intelektualne”- reżyser zajmuje się głęboką, egzystencjalną tematyką, stawia wiele trudnych pytań, co nie czyni jego kina łatwego w odbiorze. Z perspektywy czasu to właśnie filmy z lat 70-tych uważa się za najbardziej znaczące w twórczości reżysera. Zanussi stworzył w nich pewien specyficzny typ bohatera, postawionego przed moralnym wyborem.

Jan Komasa

Ur: 28 października 1981

Polski reżyser i scenarzysta filmowy. Syn aktora Wiesława Komasy. Jest także autorem kilku reklam i teledysków. Jan Komasa urodził się 28 października 1981 roku w Poznaniu. Jest absolwentem 21 Społecznego Liceum Ogólnokształcące im. Jerzego Grotowskiego w Warszawie oraz Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi i Wydziału Filozofii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Współtwórca noweli „Oda do radości”, za którą dostał wspólnie z Maciejem Migasem i Anną Kazejak-Dawid Nagrodę Specjalną Jury XXX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Twórca spektaklu teatralnego kręconego „Golgota Wrocławska”. Zrealizowany na zaliczenie II roku Łódzkiej Szkoły Filmowej krótkometrażowy film „Fajnie, że jesteś”, został wybrany spośród ponad tysiąca tytułów do konkursu w sekcji Cinefondation festiwalu w Cannes (2004), gdzie otrzymał III nagrodę. W jego dorobku znajdują się filmy reklamowe oraz teledyski, m.in. Pezeta i Noona.

Radek Ładczuk

Marcin Dorociński

Ur: 22 czerwca 1973

Znany i rozpoznawalny aktor filmowy, teatralny i telewizyjny młodego pokolenia. Absolwent warszawskiej PWST. Zasłynął z występów w filmach Juliusza Machulskiego oraz z roli podkomisarza „Despero” w „PitBullu” Patryka Vegi. Urodził się 22 czerwca 1973 roku w Milanówku. Szkołę teatralną ukończył w 1997 roku, wcześniej debiutując jako student na planie serialu „Dom” (1996) oraz w epizodycznej roli w „Szamance” (1996) Andrzeja Żuławskiego. Lata 2003-2005 to stały udział w serialu „Defekt” z Magdaleną Cielecką i Piotrem Fronczewskim, 2004 – rola Juliana w komediowym serialu „Camera Cafe” Jurka Bogajewicza i Wojciecha Adamczyka, 2005 – rola Michała Wagnera w serialu „Fala zbrodni”, a lata 2005-2007 – rola podkomisarza Sławomira Desperskiego „Despero” w głośnym serialu Patryka Vegi „PitBull”. Szczególnie ta ostatnia zadecydowała o znacznym wzroście popularności aktora, przynosząc mu również prestiżową Nagrodę Aktorską im. Zbyszka Cybulskiego w 2005 roku

Jakub Gierszał

Młody, polski aktor, któremu sławę przyniosła rola Dominika w głośnym filmie Jana Komasy pt. "Sala Samobójców". Jakub Gierszał urodził się w 1988 roku w Krakowie. Jest synem Marka Gierszała, reżysera teatralnego. Gdy miał zaledwie kilka miesięcy, jego rodzina przeprowadziła się do Niemiec. Do Polski wrócił po jedenastu latach i trafił do liceum w Toruniu. Obecnie studiuje w Szkole Teatralnej w Krakowie. Na dużym ekranie zadebiutował w filmie Jacka Borcucha pt. „Wszystko, co kocham”. W 2011 roku zagrał jedną z głównych w filmie „Sala samobójców” w reżyserii Jana Komasy. Film opowiada historię Dominika (w tej roli Jakub Gierszał), ucznia klasy maturalnej, syna bardzo zamożnych, lecz także bardzo zajętych rodziców. Jego na pozór poukładany świat załamuje się, gdy zostaje upokorzony przez kolegę i pada ofiarą mobbingu za pośrednictwem internetowych portali społecznościowych. Z kolei w polskim filmie sensacyjnym „Yuma” z 2011 roku w reżyserii Piotra Mularuka, zagrał główną rolę.

Grażyna Szapołowska

Ur: 19 września 1953

Polska aktorka filmowa i teatralna. Jako kobieta obdarzona niezwykłym seksapilem, w latach 80-tych była jedną z czołowych amantek polskiego kina. Urodziła się 19 września 1953 roku w Bydgoszczy. Po maturze przez dwa lata występowała w Teatrze Pantomimy we Wrocławiu. Studiowała na Wydziale Aktorskim PWST w Warszawie, który ukończyła w 1977 roku. Tuż po studiach dostała angaż w Teatrze Narodowym, w którego zespole pozostała do 1984 roku. Stworzyła tam m.in. kreację Księżniczki w „Śnie Srebrnym Salomei” Juliusza Słowackiego. Na dużym ekranie zadebiutowała w 1977 roku, rolą w polsko - jugosłowiańskim „Zapachu ziemi”. Największą kreacją Szapołowskiej w latach 80. była rola Magdy w „Krótkim filmie o miłości” Krzysztofa Kieślowskiego. W latach 2005-2006 uwodziła Pawła Małaszyńskiego na planie serialu „Magda M.”, w późniejszym czasie kontynuowała występy na małym ekranie, wcielając się w rolę Danuty w „Kochaj mnie, kochaj!”.

Tomasz Konecki

Ur: 22 kwietnia 1962

Reżyser hitów komediowych "Testosteron" (2007) i "Lejdis" (2008). Z wykształcenia fizyk, z talentu i pasji filmowiec. Karierę w branży filmowej rozpoczął w połowie lat 90. od castingu na prezenterów, na który wysłała go żona, Iwona Ogonowska-Konecka. Został prowadzącym programu TVP1 „Swojskie klimaty” (1994-1997), do którego zrealizował kilkadziesiąt form dokumentalnych. Pracę dla TVP1 kontynuował przy realizacji programów TVP1 „Bez przebaczenia” (1996-1997), „Raj” (1997-1998) i „Pół serio” (1998-1999). Realizacje do ostatniego z programów telewizyjnych posłużyły jako kanwa do debiutu reżyserskiego Tomasza Koneckiego „Pół serio” (2000). W 2002 roku Konecki zrealizował kolejny obraz - czarną komedię „Ciało”, za który otrzymał m.in. Złotą Kaczkę miesięcznika Film za Najlepszy Polski Film 2003 roku. W latach 2005-2006 Tomasz Konecki reżyserował serial „Tango z aniołem” (40 odcinków, Polsat), a rok później przystąpił do realizacji pierwszego z wielkich hitów kasowych – „Testosteronu”.

Danuta Szaflarska

Ur: 20 lutego 1915

Znana i lubiana aktorka, nestorka polskiego kina. Laureatka wielu nagród filmowych i teatralnych. Uczestniczka Powstania Warszawskiego. Urodziła się 20 lutego 1915 roku, w Kosarzyskach, nieopodal Nowego Sącza, w rodzinie nauczycielskiej. W czasie okupacji występowała na scenach wileńskiego Teatru na Pohulance oraz w teatrze podziemnym i w teatrze frontowym Armii Krajowej. W 1961 zagrała u Rybkowskiego w „Dziś w nocy umrze miasto” i u Kutza w „Ludziach z pociągu”. Kolejny rok przyniósł „Dom bez okien” Stanisława Jędryki i „Głos z tamtego świata” Stanisława Różewicza. W latach dziewięćdziesiątych aktorka cieszyła się znakomitą popularnością. Zaczęła od udziału w ważnym filmie Wajdy „Korczak” z Wojciechem Pszoniakiem (1990). W 1998 roku odbyła się premiera filmu „Księga wielkich życzeń” Sławomira Kryńskiego. W tym samym roku wzięła też udział w „Siedlisku” Janusza Majewskiego. Danuta Szaflarska wielokrotnie była odznaczana za swoją pracę artystyczną.