David Koepp z nowojorskim kurierem

czwartek, 12 listopada 2009 11:03 | megafon.pl

źródło: Jupiterimages

David Koepp zajmie się reżyserią obrazu "Premium Rush".

Film przedstawi historię młodego mieszkańca Nowego Jorku zarabiającego na życie jako kurier rowerowy. Bohater otrzymuje zlecenie dostarczenia koperty z uniwersytetu Columbia. Niestety przesyłką zainteresowany jest również pewien zdesperowany, skorumpowany policjant.

Koepp zrealizuje dzieło według scenariusza napisanego wspólnie z Johnem Kampsem. Za produkcję odpowiedzialny będzie Gavin Polone.

David Koepp jest autorem scenariusza do thrillera "Metro strachu". Film trafił na polskie ekrany w sierpniu 2009 roku.

Ocena

Twoja ocena:

Brak średniej oceny.

A teraz ...

Wyślij znajomym

Drukuj

Opinie

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!

Polacy za wielką wodą

Oglądając polską telewizję często widzimy w niej amerykańskie akcenty – nie tylko w postaci programów opartych na formatach ze Stanów Zjednoczonych. W rodzimych serialach, bohaterowie często oglądają amerykańskie filmy, czy wspominają tamtejsze gwiazdy show biznesu. Zdarza się jednak i tak, że w telewizji za wielką wodą pojawiają się polskie wątki i bohaterowie polskiego pochodzenia. W zależności od tego, czy mamy do czynienia z serialem dramatycznym, czy sitcomem – nasze narodowe cechy przedstawiane są mniej lub bardziej stereotypowo. Przypomnijmy sobie, która z postaci narobiła największego zamieszania w jankeskim serialu.

Arkadiusz Jakubik: ''Nigdy bym nie skoczył z wieżowca''

Długo walczył z łatką „aktor jednej roli”. W końcu udało mu się wydostać z postaci Rysia, z „13 Posterunku”.

Obywatelstwo za wszelką cenę [DVD]

Amerykański sen w klasycznym, imigranckim wydaniu. Masa bohaterów, szans i dramatów, szczypta Harrisona Forda i porcja banału. Miało być zwrócenie uwagi na problemy ludzi szukających szczęścia w USA, nie obyło się jednak bez patosu i wydumanego monologu, który psuje nie najgorsze wrażenie z pierwszej połowy filmu