Dominika Ostałowska: Nie można żyć na brudno...

wtorek, 08 grudnia 2009 12:55 | Ewa Jaśkiewicz/AKPA

źródło: AKPA

Dominikę Ostałowską miliony telewidzów znają z roli Marty Mostowiak w serialu „M jak Miłość”. Znacznie mniej osób wie, że aktorka od czasu do czasu zasiada też w jury oceniającym filmy i przedstawienia teatralne. Choć sztuka wyboru nie należy do najłatwiejszych, aktorka zawsze bierze pełną odpowiedzialność za swoje wybory. Kiedyś wzięła sobie do serca słowa polonistki, która radziła, aby nie żyć na brudno.

- Pani Dominiko, czy pamięta Pani najtrudniejszy wybór, przed jakim przyszło Pani w życiu stanąć?

Obiektywnie nie jest łatwo tak przeanalizować swoje życie i dotychczasowe wybory. Najtrudniejsze jest to, co przydarza nam się teraz. Kiedy odchodzi w przeszłość, często przestaje być najtrudniejszym wyborem, decyzją, rozterką. Pojawia się kolejna „najtrudniejsza” przeszkoda.

- Ostatnio dość często zasiada Pani w jury. Tak było choćby podczas festiwalu filmowego w Gdyni. Czy sztuka wyboru jest sztuką trudną?

Może nie tyle sztuka wyboru, co sztuka kompromisu. Kiedy się zasiada w jury złożonego z kilku osób i każdemu serce bije do czegoś innego, trzeba się spotkać wpół drogi i podjąć decyzję. Łatwiej jest przyznać nagrodę samemu, nawet jeśli łączy się to z dużą odpowiedzialnością, niż wynegocjować wspólny werdykt.

- A Pani czym się kieruje podejmując decyzje...

Intuicją, czyli tak naprawdę wypadkową serca, rozumu i doświadczenia. Nie żałuję swoich wyborów. Staram się brać za nie odpowiedzialność, nawet jeśli wydaje się, że nie były dla mnie szczególnie korzystne. Widocznie tak miało być. Trudno. To, na czym mi zależy, to umiejętność wyciągania wniosków w takich sytuacjach. Zresztą, stwierdzenie, że coś nam się nie udało, nie zawsze jest obiektywne. Wracając do tematyki filmowej – często zdarza się , że film zostaje uznany za nieudany, bo nie przyciągnął do kin tak zwanej szerszej publiczności. A tak naprawdę jest oryginalnym, wartościowym dziełem.

- Ceni sobie Pani krytykę konstruktywną?

Absolutnie! Oczywiście, najlepiej jeśli mamy możliwość spotkać się z taką krytyką jeszcze w trakcie tworzenia przedstawienia, bo wtedy jest szansa, żeby coś zmienić i być może nawet uratować. Krytyka konstruktywna tak naprawdę jest dobrą radą. Trzeba jednak znać umiar. Nie można przecież kierować się radami wszystkich. Każdy ma swój sposób widzenia, wrażliwość, marzenia, estetykę. Trzeba być wiernym sobie. Jeśli w duchu coś podpowiada, że ma być tak, to nie należy na siłę naginać się do zdana piętnastu osób. Można się wówczas kompletnie zagubić. Trzeba słuchać a potem umieć z tego wybrać...

Zobacz także:

ALKOHOLOWE WYBRYKI GWIAZD

HISTORYCZNE NIEWYPAŁY

NIEROZBIERALNE POLSKIE AKTORKI

SZOKUJĄCE ZAROBKI DZIECIĘCYCH GWIAZD

następna strona