Anna Mucha: Nie zaspokajam czyichś potrzeb

piątek, 11 grudnia 2009 13:13 | Przegląd

Anna Mucha
źródło: AKPA, Jacek Kurnikowski

- Mam nadzieję, że przede mną jeszcze z 50 szczęśliwych lat - z Anną Muchą, aktorką, triumfatorką "Tańca z gwiazdami", wcześniej radną i dziennikarka rozmawia Andrzej Dryszel.

Jakie to uczucie, w tak młodym wieku być tak znaną, bogatą, piękną, kochaną przez tłumy? Czy to tylko euforia?

- Przede wszystkim, jest to bardzo miłe uczucie. Chodzi tu zwłaszcza o satysfakcję z sumy wykorzystanych szans. Uważam bowiem, że naprawdę, w każdej chwili można zmieniać swoje życie - i zmienić je wedle swych oczekiwań. Dlatego bardzo mi imponuje np. moja 81-letnia babcia, która nie chcąc samotnie spędzać większości swego czasu, postanowiła zapisać się na Uniwersytet Trzeciego Wieku, albo państwo Łapiccy. Zainspirowała mnie i wzruszyła wypowiedź pana Łapickiego, który uznał, że najgorsze, co może być, to bycie samotnym człowiekiem - i że życie można zacząć w każdej chwili, nawet gdy ma się osiemdziesiąt kilka lat. Myślę więc sobie, że to piękna perspektywa, a patrząc na moją babcię, czy patrząc na pana Łapickiego, mogę mieć nadzieję, że jeszcze z 50 szczęśliwych lat przede mną.

Szczęściu czasem trzeba pomagać. Jak pani to robi?

- Na szczęście trzeba być przygotowanym. Ja chciałabym też móc zasłużyć na to szczęście, żeby wiedziało - personifikuję je tu trochę... - iż trafia na właściwą osobę i zostanie właściwie spożytkowane. To kwestia kilku czynników: pracowitości, odwagi sięgania po różne okazje, dyscypliny wewnętrznej, no i oczywiście poczucia humoru.

Czy są jakieś maksymy lub mądrości, które powtarza pani sobie przed zaśnięciem lub po obudzeniu, żeby dzień był jak najbardziej udany?

- Moja mama, jak mnie budziła, zawsze mi powtarzała, że świat jest piękny i na pewno tego dnia wydarzy się coś interesującego. A ja dokładam sobie do tego myśl, że można siedzieć w domu i czekać, aż zapuka listonosz - ale można też iść na pocztę i przebierać w torbach tych wszystkich listonoszy, by zobaczyć, co nam życie oferuje.

20 lat na planie

To, jaka pani jest, stanowi po części zasługę genów. Czy sporo odziedziczyła pani po rodzicach?

- Moi rodzice są przeciętnymi, cudownymi ludźmi, którzy spotkali się po to, żeby mnie mieć. Rozwiedli się dosyć wcześnie, ale nigdy nie przeżywałam traumy z tego powodu. Oboje zawsze stali na stanowisku - i tłumaczyli mi - że są z tak różnych planet, że te dwie planety zetknęły się tylko i wyłącznie po to, żebym ja się mogła urodzić.

Cel był godny, ale czy w związku z tym była pani jakoś nadzwyczajnie rozpieszczana lub może przeciwnie, chowana w wojskowym drylu?

- Nie, żadnego wojskowego drylu nigdy nie było, ponieważ ja jestem zwolenniczką teorii, że rodzice są po to, żeby generować pomysły na dzieciństwo swoim dzieciom. Co oczywiście ma służyć temu, żeby w przyszłości dzieci mogły dokonywać bardziej świadomych wyborów. Dlatego fakt, że poszłam do pracy bardzo wcześnie, bo mając dziewięć lat, był spowodowany połączeniem z jednej strony mojej chęci poznawczej, a z drugiej, dyscypliny oraz szacunku mamy dla moich własnych wolnych wyborów. Mama oczywiście zgodziła się, żebym pracowała na różnych planach filmowych, ale pod warunkiem że nie będę zawalała szkoły - a ja wiedziałam, że muszę się z tego wywiązać.

Nie byle jaka była ta pierwsza praca w wieku dziewięciu lat - rola w filmie "Korczak" Andrzeja Wajdy. Czy trafiła pani na plan wybrana na castingu z tysięcy dziewczynek?

- Na tym castingu znalazłam się trochę przypadkiem i zostałam wprawdzie wybrana, ale dopiero jako dziewczynka numer "naście" do "Korczaka". Dziewczynka numer jeden pierwszego dnia na planie miała zadanie aktorskie do wykonania - i odmówiła wykonania tego zadania. A ja w tym momencie podeszłam do pana Andrzeja Wajdy i powiedziałam, że jak ona nie chce, to w takim razie bardzo chętnie ja to zrobię. I tym sposobem 20 lat minęło.

Zobacz także:

ALKOHOLOWE WYBRYKI GWIAZD

HISTORYCZNE NIEWYPAŁY

NIEROZBIERALNE POLSKIE AKTORKI

SZOKUJĄCE ZAROBKI DZIECIĘCYCH GWIAZD

następna strona

1 2 3 4

Ocena

Twoja ocena:

Średnia ocena: Ocena 2.14/5

2.14 / 5

A teraz ...

Wyślij znajomym

Drukuj

Opinie (36)

Masz pomysł? Uwagi? Napisz do nas!

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: 0 [0]

~mieszkający w PL [2010-01-07 07:14]

co to znaczy "zacząc życie od nowa"?
Mi to wyraźnie zalatuje co najmniej samooszukiwaniem się i może nawet jakąś forma samoagresji. Jeśli zmienię zawód, zmienię partnera, zmienię kraj czy cokolwiek innego, to znaczy, że zaczołem życie od nowa. To jakaś kpina.. wieksze pieniadze nie moga przesłaniać rzeczywistosci takiej jaka ona jest. jakie to ma znaczenie, że w tej chwili zarabiam 10, 20 albo 50 tysięcy. czy za kazdym razem żyje od nowa. Filozofia tej Pani, to filozofia typowego blokersa. Człowieka, który myśli tylko o sobie i swoich potrzebach. Niech załozy rodzinę. urodzi co najmniej dwoje dzieci, to wtedy zweryfikuje swoje poglądy..

Anna Mucha: Nie zaspokajam czyichś potrzeb

Opinie (36)

Zobacz więcej w serwisach WP