BIOGRAFIA TWÓRCY
Jeden z najbardziej znanych i najlepiej opłacanych aktorów hollywoodzkich, popularny niemal nieprzerwanie od 30 lat. Wszechstronny, o dość charakterystycznej urodzie, odnajduje się dobrze w każdym gatunku (komedia, thriller, film muzyczny, film fantasy), mając szczególne szczęście do trafiania na role w filmach, które później zyskują miano kultowych.
Urodził się 18 lutego 1954 roku w Englewood w stanie New Jersey. Jako jasnooki i pełen chłopięcego uroku młodzieniec,
zwrócił na siebie uwagę w roli Vinniego Barbarina w serialu „Welcome back, Kotter” (1975). Szybko zyskał popularność.
W 1976 zagrał u Briana De Palmy w thrillerze „Carrie”, a w 1977 – w kultowym filmie muzycznym ery disco – „Gorączka sobotniej nocy”, gdzie po raz pierwszy dał się poznać jako wytrawny tancerz i aktor śpiewający. Za rolę Tony’ego Manero otrzymał pierwszą nominację do Oskara i Złotego Globu.
Miało to swoją kontynuację w równie popularnym, pochodzącym z 1978 roku musicalu „Grease”, gdzie zagrał obok Olivii Newton-John. Za rolę tę otrzymał kolejną nominację do Złotego Globu oraz specjalną nagrodę Henrietta, wręczoną podczas gali rozdania Złotych Globów.
Mimo ogromnej popularności obu muzycznych produkcji, które uczyniły z Travolty gwiazdę, aktor wcale nie narzekał na nadmiar propozycji. Wręcz przeciwnie, niemal przez całą następną dekadę grał w niewielu, raczej słabych i nieznanych filmach, a jego świetnie rozpoczęta kariera zaczęła chylić się ku upadkowi.
Szczęśliwym trafem, w 1989 roku aktor otrzymał rolę w ogromnie popularnej komedii „I kto to mówi”.
Udział w trzech kolejnych częściach filmu (1989, 1990, 1993) przywrócił karierę aktora na właściwe tory, zaś urastający występ w roli Vincenta Vegi w „Pulp Fiction” (1994) Quentina Tarantino przypieczętował ten międzynarodowy sukces i powrót do formy, zapewniając aktorowi stałe występy w wysokobudżetowych i szeroko rozpowszechnianych produkcjach. Za ten występ aktor
otrzymał nominacje do Oskara, Złotego Globu i BAFTA oraz liczne wyróżnienia od stowarzyszeń krytyków. Sam film „Pulp Fiction” szybko zyskał status kultowego, niedawno został nawet ponownie wprowadzony do kin. Charakterystyczne motywy tańca Travolty z Umą Thurman (nagroda MTV w kategorii najlepszy taniec) wciąż znajdują wielu naśladowców na imprezach tanecznych całego świata.
W 1995 roku wystąpił w komedii kryminalnej „Dorwać małego” (Złoty Glob), rok później wsławił się występem w sensacyjnej produkcji Johna Woo zatytułowanej „Tajna broń” (1996). Rok 1996 to także udział w filmie fantasy „Fenomen” i rola u boku Andie MacDowell w komedii romantycznej „Michael”. W 1997 zagrał obok Dustina Hoffmana w filmie sensacyjnym „Miejski obłęd” oraz z Nicolasem Cage’em w thrillerze sensacyjnym „Bez twarzy” Johna Woo. Był też producentem wykonawczym komedii romantycznej „Jak jej nie kochać”, w której zagrał też jedną z głównych ról.
W 1998 zagrał jedną z głównych ról generała Quintarda w znanym dramacie wojennym „Cienka czerwona linia” oraz w komedii Mike’a Nicholsa „Barwy kampanii” (nominacja do Złotego Globu), gdzie (za 20 milionów dolarów) wcielił się w rolę gubernatora . W 1999 ponownie zagrał wojskowego w „Sprawie honoru”,
rok później z kolei w przygodowym filmie sci-fi „Bitwa o ziemię” (2000, także producent), za występ w który otrzymał Złotą Malinę.
W 2001 roku wziął udział w filmach „Kod dostępu” i „Teren prywatny” – obu z gatunku thrillera, w którym był najczęściej obsadzany. W późniejszych latach grał już nieco mniej.
W 2003 wystąpił w sensacyjnym filmie „Sekcja 8.”, obok Samuela L. Jacksona, rok później – w niemiecko-amerykańskim „Punisherze”, obok Scarlett Johansson w dramacie „Lokatorka” oraz filmie akcji „Płonąca pułapka” (2004).
W 2005 roku ponownie spotkał się z Umą Thurman w komedii kryminalnej „Be Cool”, a w 2006 wystąpił obok Salmy Hayek i Laury Dern w kryminale „Samotne serca”. Rok 2007 to powrót Travolty „do korzeni”, za sprawą występu w musicalu „Lakier do włosów”, obok Michelle Pfeiffer i Christophera Walkena.
W 2009 roku zagrał Charliego w komedii "Stare wygi". Rok 2010 to z kolei rola w filmie "Pozdrowienia z Paryża".
Na początku kariery był w związku z 18 lat starszą aktorką Dianą Hyland. Wystąpili razem w serialu „The Boy in the Plastic Bubble” (1976), rok później jednak aktorka zmarła na raka. Travolta w jej imieniu odebrał później nagrodę Emmy.
John Travolta w 1991 roku ożenił się z aktorką Kelly Preston. Ma córkę Ellę Bleu (2000) oraz syna Benjamina (2010). Miał też syna Jetta (1992-2009), który zmarł na atak serca.
Oficjalna strona: http://www.travolta.com/
Rok
Wydarzenie
2010
rola w filmie "Pozdrowienia z Paryża".
2009
zagrał Charliego w komedii "Stare wygi".
2007
występ w musicalu „Lakier do włosów”, obok Michelle Pfeiffer i Christophera Walkena.
2006
występ obok Salmy Hayek i Laury Dern w kryminale „Samotne serca”
2005
ponowne spotkanie z Umą Thurman na planie komedii kryminalnej „Be Cool”
2004
rola w niemiecko-amerykańskiej produkcji „Punisher”
występ u boku Scarlett Johansson w dramacie „Lokatorka”
udział w filmie akcji „Płonąca pułapka”
2003
udział w sensacyjnym filmie „Sekcja 8.”, obok Samuela L. Jacksona
2000
produkcja i rola w przygodowym filmie sci-fi „Bitwa o ziemię”, Złota Malina dla najgorszego aktora
1998
główna rola w thrillerze „Adwokat”, obok Roberta Duvalla
jako gubernator w komedii Mike’a Nicholsa „Barwy kampanii” (nominacja do Złotego Globu
rola generała Quintarda w znanym dramacie wojennym „Cienka czerwona linia”
1997
produkcja i występ w komedii romantycznej „Jak jej nie kochać”
rola w thrillerze „Bez twarzy”, z Nicolasem Cage’em
występ obok Dustina Hoffmana w filmie sensacyjnym „Miejski obłęd”
1996
główna rola w filmie fantasy „Fenomen”
rola u boku Andie MacDowell w komedii romantycznej „Michael”
występ w sensacyjnej produkcji Johna Woo zatytułowanej „Tajna broń”
1995
Złoty Glob za rolę w komedii „Dorwać małego”
1994
legendarna rola Vincenta Vegi w „Pulp Fiction” Quentina Tarantino, nominacja do Oskara, Złotego Globu i BAFTA
1989
główna rola w popularnej komedii „I kto to mówi” (sequele w 1990 i 1993), u boku Kirstie Alley
1978
udział w jednym z najsłynniejszych musicali filmowych w historii kina - „Grease”
1977
nominacja do Oskara i Złotego Globu za rolę w słynnym filmie muzycznym „Gorączka sobotniej nocy”
1976
występ u Briana De Palmy w thrillerze „Carrie”
1975
debiutancka rola w serialu TV „Welcome back, Kotter”