Podaj dalej (2000)

Jakiś czas temu w telewizji można było zobaczyć film Podaj Dalej. Film ten zrobił wielką furorę po pokazach w kinach, co miało miejsce już dość dawno, ja jednak ten film zobaczyłem właśnie ostatnio w telewizji. Zobaczyłem i byłem po prostu „nieziemsko” wstrząśnięty.

Jak oglądałem migawki podczas zapowiedzi na TVN – nie, byłem pewien, że będzie to jakiś denny filmik, który powinien być raczej puszczony w sobotę rano po Walt - cie Disney – u. Jednak oglądając ten film, jak już pisałem, byłem pod wielkim wrażeniem. Świetna gra aktorska (świetna kreacja niezawodnego jak zawsze Kevina Spacey’go), reżyseria i co najważniejsze pomysł na scenariusz.

Film ma naprawdę głębokie przesłanie. Musze przyznać ze oglądając ten film zakręciła mi się łezka w oku. Ale zacznijmy od początku. Spróbuję streścić pomysł i idee filmu i wprowadzić Was w niesamowity klimat tego filmu (a raczej tylko spróbować, co i tak mi się raczej nie uda, bo film ten ma nastrój „nie do opisania”).

Film opowiada o historii chłopca pochodzącego z nie najlepszej rodziny. Rodzice bohatera zbyt często „zaglądali do butelki”, po czym, jak łatwo się domyślić, miały miejsce awantury i dochodziło do rękoczynów. Po pewnym czasie matka chłopca postanowiła zmienić swoje dotychczasowe życie. Rozeszła się z mężem, wyprowadziła się do innego stanu i przestała pić. W nowym miejscu zamieszkania chłopiec poszedł do szkoły. Tam trafił na nauczyciela od „środowiska”, dzięki któremu miało się zmienić życie wielu Amerykanów.

Więcej pisał nie będę. Film ten po prostu zobaczyć trzeba. No cóż, jak już zapewne zdołaliście zauważyć recenzja ta jest dotychczas bardzo krótka, ale z własnego skromnego doświadczenia wiem, że o czymś, co jest genialne trudno wiele napisać. W końcu, co to by była za recenzja, którą pisząc siedziałbym nad klawiaturą ze słownikiem wyrazów bliskoznacznych i wypisywał synonimy do takich słów jak „genialny”, „świetny” czy też „wzruszający”. Dlatego tez zmierzam już do końca tej drobnej recenzji.

Na koniec chciałbym jeszcze dodać, ze film we wspaniały sposób opisuje to, jak jeden człowiek, a raczej dziecko, może zmienić życie setek, a może nawet tysięcy ludzi. Pokazuje w jak łatwy sposób może rozpowszechniać się moda. W dzisiejszych czasach są to mody niestety najczęściej mało wartościowe. Jednak ten film pokazuje ze tym samym „kanałem”, którym może przyjść moda na, powiedzmy, i***yczne programy telewizyjne, może przyjść tez moda na bezinteresowne pomaganie ludziom.

Oby więcej takich filmów! Naprawdę polecam ten film, nie tylko ze względu na to by mile spędzić czas przed telewizorkiem, ale głównie ze względu na wartości, jakie przynosi w sobie ta wspaniała produkcja .

Już naprawdę na koniec chciałbym dodać jedną rzecz. Kiedyś pewien, świętej pamięci, polski biskup Jan Chrapek powiedział: „Idź przez życie tak, by ślady twych stóp cię przetrwały”. Jeśli Akcja tego filmu wydarzyłaby się w rzeczywistości w stu procentach bohater ów filmu zostałby zapamiętany na wiele, wiele lat.

Adi