Średnia ocena:
Oceń recenzję:
Miała być komedia (czyli śmiesznie) i trochę filmu sensacyjnego (czyli emocjonująco). Nie było ani jednego, ani drugiego. Zamiast tego absurd i abstrakcja (efekt niezamierzony).
Jerry Welbach (w tej roli bożyszcze kobiet, Brad Pitt)to nieudacznik zmuszony do zmiany profesji na gangstera. Kiedyś, jak to oferma, stuknął w auto gangstera, który akurat odwoził "pasażera" w bagażniku. Jerry znalazł się w mafii i wkopał się po szyję i jaszcze drugie tyle. Nie dość, że okoliczności zmuszają go do niezbyt legalnej pracy, do tego jest jeszcze Samantha (Julia Roberts - po raz pierwszy chyba nie prezentuje swego najszerszego na świecie uśmiechu). Suszy ona Jerry'emu głowę, by dokonał wyboru - albo ona, albo mafia (przy czym do jej makówki nie dociera, że jeśli wybierze ją, to pozostanie mu tylko wybór fasonu trumny).
Jednym słowem - absurd goni absurd. A potem robi się jeszcze lepiej (czyli gorzej). Welbach dostaje zadanie odnaleźć legendarny pistolet - Meksykanina. Samantha wnerwia się i po zerwaniu ucieka od problemów do Vegas. Wkrótce zyskuje towarzysza - Leroya (James Gandolfini) i podróż kontynuują razem. Leroy, g***-gangster o gołębim sercu ma pilnować Samanthy, bowiem wieści zza Rio Grande nie są pomyślne - Jerry pistolet odzyskał, ale ktoś mu go buchnął. Capo di tutti capi z kolei myśli, że Jerry pistolet podprowadził sam sobie. Czyli kwadtratura koła.
Oprócz tej przeraźliwie nierównej historii, mamy także wątek samego Meksykanina - rewolweru, który nie tylko strzela ale i działa jak zły szeląg. Jego historia, przedstawiana w czarno-białych retrospekcjach (chyba jedyny tak naprawdę udany pomysł w tym filmie), zamiast cokolwiek wyjaśniać, tylko sprawy komplikuje, czyniąc fabułę jeszcze bardziej niespójną.
Jednym słowem - film od biedy da się obejrzeć. Ale potrzeba też do tego sporo cierpliwości.
Feanor
Wyślij znajomym
Drukuj
