Zakochana złośnica (1999)

Niesamowite szczęście mieli twórcy "Zakochanej złośnicy" - w głównych rolach udało im się obsadzić nieprzeciętnie utalentowanych, ale mało wówczas znanych młodziaków. Jedni swoją szansę wykorzystali, jak Heath Ledger czy Joseph Gordon-Levitt, i poszybowali w kierunku wielkiej kariery, dla innych zaś, jak w przypadku Julii Stiles, była to popularność chwilowa. Cała trójka zagrała jednak koncertowo, ratując tę w gruncie rzeczy niezgrabną i niedoreżyserowaną profanację Szekspira przed całkowitą katastrofą.

Oglądana po latach "...złośnica" to przede wszystkim dwie sceny: "Can't Take My Eyes Off Of You" śpiewane przez Ledgera na boisku i wiersz odczytany w klasie przez Stiles. Dwa skrajne ładunki emocjonalne, dwa popisy aktorskiego sznytu, dziś fetyszyzowane przede wszystkim przez fanatyków zmarłego Ledgera.

Sam film jest jednak zaskakująco niezgrabny, płynący na opadającej już wtedy fali post-Luhrmannowskich uwspółcześnień Szekspira, a jednocześnie niepotrafiący konsekwentnie go zinterpretować. Farsa to czy pean? Sprawę rozjaśnia sam reżyser, który w dokumencie o powstawaniu swojego pełnometrażowego debiutu przyznaje z rozbrajającą szczerością: "Kupiłem sześć książek o kręceniu filmów i przeczytałem je od deski do deski.". Szczęśliwie, dzisiaj kręci głównie seriale.

O wydaniu dvd

Rocznicowa (dziesięciolecie filmu) edycja oferuje dwa retrospektywne dodatki: komentarz twórców i 35-minutowy making of. Oba całkiem treściwe, pełne faktów i anegdot, a jednak... niekompletne. Udziałem w nagrywaniu materiału suplementarnego nie byli zainteresowani Stiles, Gordon-Lewitt ani pozostali członkowie obsady, przez co zdecydowano się na wykorzystanie archiwalnych wypowiedzi promocyjnych.