Mój Nikifor (2004)

Odmieniec, odludek, schorowany analfabeta, żebrzący na ulicach Krynicy spotyka sumiennego pracownika jednego z domów uzdrowiskowych, absolwenta ASP, przykładnego ojca i męża. Tak w swoim środowisku postrzegani byli niegdyś Nikifor i Marian Włosiński, dwoje ludzi, których spotkanie Krzysztof Krauze uczynił tematem swojego filmu. W rzeczywistości było to spotkanie geniusza, wielkiego artysty i rzemieślnika, którego sztukę i życie ograniczały stereotypy i małomiasteczkowe konwenanse.

Zderzenie tych dwóch osobowości, i przemiana, którą w jego wyniku przechodzi Marian Włosiński posłużyły w filmie „Mój Nikifor” do dotknięcia takich tematów jak przyjaźń, poświęcenie, pokora. Jednak to co najważniejsze w filmie Krauzego, to przemiana Włosińskiego, który bez patosu, bez spektakularnych gestów, poprzez swoje spotkanie z Nikiforem, znajduje własną drogę do wielkości.

W przypadku „Mojego Nikifora” można powiedzieć, że zarówno reżyser, odtwórcy głównych ról, jak i operator są równorzędnymi twórcami filmu, wszyscy oni w ogromnym stopniu przyczynili się do wartości dzieła. Krystyna Feldman (Nikifor) i Roman Gancarczyk (Marian Włosiński) są autorami genialnych, autentycznych...

Natalia Kowalska