Mulholland Drive (2001)

9/10 „Mulholland Drive” według mnie jest jak do tej pory jednym z najlepszych filmów Lyncha. Pełen jest akcji, horroru, niepewności... Lynchowi udało się wciągnąć widza w tej dziwny, a właściwie dziwaczny, świat, w którym nikt nigdy nie jest pewien, co jest prawdziwe a co jest tylko urojeniem. Po raz pierwszy widz nie powinien oczekiwać czegoś, co będzie tak do końca sensowne, no chyba, że próbując ułożyć historię w jakąś spójną całość, chce się nabawić okrutnej migreny na koniec filmu. Pomimo to ten film zmusza widza do wyciągania własnych wniosków na temat fabuły. Czy ktoś pokocha ten film, czy będzie go nienawidził, jedno jest pewne – na pewno go zapamięta. Kiedy po raz pierwszy obejrzałem „Mulholland Drive” przez cały tydzień chodził mi po głowie. Jeżeli jakiś film tak do ciebie wraca, na pewno wywarł na ciebie jakiś wpływ. Ten film na pewno wywoła jakiś dreszcz emocji, czy to będzie niezwykły talent Lyncha do opowiadania, czy wspaniałe ujęcia, czy hipnotyczny soundtrack. Na pewno ten film jest obowiązkowy dla wszystkich fanów Lyncha (co jest dość oczywiste), ale również dla tych, którzy uwielbiają surrealistyczne filmy. Ci, którzy nie są zaznajomieni z twórczością Lyncha, mogą mieć pewne problemy z tym filmem, jednak czasem najlepszym sposobem na tego typu produkcje jest dać im się ponieść. I obejrzyjcie ten film przynajmniej dwa razy. Za każdym następnym razem film jest coraz lepszy, bo zaczyna się dostrzegać pewne niuanse, których nie sposób jest zauważyć oglądając „Mulholland Drive” tylko raz.

Shqiperia