Sławomir Orzechowski

BIOGRAFIA TWÓRCY

Polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, grający w produkcjach kinowych głównie role drugoplanowe. Często gra czarne charaktery, choć prywatnie jest oazą spokoju.

Sławomir Orzechowski urodził się 6 lipca 1958 roku Warszawie. W drugiej klasie szkoły podstawowej postanowił, że zostanie aktorem. W 1983 roku ukończył aktorstwo w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Tego samego roku na I Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi został uhonorowany nagrodę za rolę Jonatana Jeremiasza Peachuma w „Operze za trzy grosze” Bertolta Brechta w reżyserii Janusza Nyczaka. W latach 1983-90 i 1992-2005 występował w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Z kolei w latach 1990-92 był aktorem stołecznego Teatru Północnego, a w sezonie 2005/2006 aktorem Teatru Studio. Od roku 2006 występuje w Teatrze Współczesnym w Warszawie.

Aktor występował w wielu spektaklach teatralnych. Zagrał m.in. Estragona w „Czekając na Godota” Samuela Becketta (1996) w reż. Antoniego Libery, Peachuma w „Operze żebraczej” wg Vaclava Havela w reż. Piotra Cieślaka (1999), Sznapsa w przedstawieniu „Piotruś Pan” (2000) Jamesa M. Barrie oraz Vincenta Fontaine w „Grease” Jima Jacobsa i Warrena Caseya (2002) w reż. Wojciecha Kępczyńskiego. W 2002 roku otrzymał nagrodą Feliksa za najlepszą drugoplanową rolę męską w spektaklu „Pamięć wody” Shelagh Stephenson. Aktor nie pominął również szklanego ekranu. W 1988 roku pojawił się w Teatrze Telewizji, w spektaklu „Miss samotnych serc” Nathaniela Westa oraz w „Rachunku błędów”.

W 1984 roku zadebiutował w kinie w filmie „Bohun i Kmicic” Andrzeja Konica, jednej z części cyklu „1944”. W 1989 roku na VI Festiwalu Młode Kino Polskie ’88 zdobył nagrodę w Gdańsku za rolę Kierownika w etiudzie studenckiej „Audiencja”. Następnie pojawił się w wielu pełnometrażowych filmach, m.in. były to „Czarne słońce” (1992) i „Gnoje” (1995), a także obrazy Tomasza Zygadło, Andrzeja Trzos-Rastawieckiego, Pawła Łozińskiego. W 1989 roku zagrał pana Edzia w „Balu na dworcu w Koluszkach” Filipa Bajona. W 1992 roku został posłem Ruteckim w „Psach” (1992) Władysława Pasikowskiego.

W 1991 roku zagrał w filmie Wojciecha Wójcika „3 dni bez wyroku”, w którym wystąpił w roli drugoplanowej. Odtąd Orzechowski regularnie pojawia się w filmach tego reżysera. Następnie była to druga i trzecia seria „Ekstradycji” (1996-1998), filmy sensacyjne „Ostatnia misja” (1999), „Tam i z powrotem” (2001) i „Bez litości” (2002). W serialu „Sfora” (2002) zagrał jednego z członków mafii kierowanej przez Ryszarda Starewicza (Krzysztof Kolberger). W 2000 roku w filmie „Cześć Tereska” zagrał Kucharskiego, sąsiada głównej bohaterki.

Aktora mogliśmy także oglądać w serialach, choć nie za często, co jest spowodowane tym, że Orzechowski nie wiąże się z żadnym z telewizyjnych tytułów na dłużej. Grał w „Królewskich snach” (1988), „Pograniczu w ogniu” (1988-1991), „Kuchni polskiej” (1991), serialu „Dom”. Mogliśmy go podziwiać także m.in. w: „13 posterunku”, „Miodowych latach”, „Pokoju 107”, „Na dobre i na złe”, „M jak Miłość”, „Zostać miss”, „Na wspólnej”. Pojawił się także w „Glinie” (2003-2004) Pasikowskiego i „Kryminalnych” (2004-2005).

Sławomir Orzechowski ma syna Tomasza. Prywatnie artysta lubi spotkania z rodziną i ze znajomymi. Uwielbia podróżować i pływać.