Jasminum (2005)

film jest to niezwyły dla mnie tak urzekająco prawdziwie mądry, że aż chce się w nim być i tkwić jako choćby najmniejszy fragment natury, która choć zdawać się może nieżywa, żywością swą napełnia każde hcwili tchnienie, chciałbym go oglądać bez końca jak nadzieja tkwiąca gdzieś podświadomie w człowieku, krzycząc ereku! zostań..... chciałabym wierzyć i żyć tylko tą chwilą gdzie się tam zdaje być ulotnie tylko motylom i czekać na konsternacyjny rozwój akcji, aż bojąc się własnej reakcji mam nadzieję, że dane mi będzie obejrzeć ten film jeszcze wiele razy i wierzę że się to jeszcze często wydarzy, przeżywałam każdą minuty godzinę i każdą aktordską minę, dziewczynka jest niesamowita, taka kochana, prawdzie oddana, brat zdrówko jest nader zwyczajnie uroczy i z penością nie jeden raz skoczy miejmy nadzieję z nieba i podaruje nam pysznego z masełkiem chleba, pozostali trzej braciszkowie choć niewiele wiedzą o sobie zrozumienie dając nawzajem, chcą z innymi dzielić się ziemskim rajem, zwierzęcym gajem....ludzkim jaśminowym majem....

danutagrochowalska