Jaś Fasola, który rozpoczął żywot na ekranach brytyjskiej telewizji w 1990 roku, stał się międzynarodową gwiazdą dzięki niezwykłej zdolności Rowana Atkinsona do połączenia elementów slapstickowej komedii z uroczą osobowością swojego bohatera. Seria odnosiła sukcesy na całym świecie, co skłoniło współautorów scenariusza, Rowana Atkinsona i Richarda Curtisa do realizacji pełnometrażowego filmu Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm (Bean: The Ultimate Disaster Movie), w którym bohater zostaje wplątany w wydarzenia związane ze światem sztuki Los Angeles.

Biorąc pod uwagę olbrzymi międzynarodowy sukces pierwszego filmu z udziałem Jasia Fasoli - wpływy w wysokości ponad 260 milionów USD z dystrybucji światowej (1997) - filmowcy doskonale zdawali sobie sprawę, że tylko kwestią czasu jest kolejna odsłona przygód Fasoli na dużym ekranie. Tym razem jednak twórcy zdecydowali, że nie będą podążać tą samą wytyczoną już ścieżką - ani pod względem stylistycznym, ani narracyjnym.

Sam Atkinson był zaintrygowany szansą eksploracji nowego stylu filmowania, jaką oferował mu nowy projekt. „Zawsze uważałem, że powinno się zrobić film w europejskim stylu z Fasolą w roli głównej,” mówi. „Nasz poprzedni film był bardziej amerykański. Posiadał format i ton amerykańskiej komedii familijnej. Interesuje mnie idea Fasoli jako elementu napędowego opowiadanej historii, a nie tylko rodzaju postaci - satelity, która znajduje się gdzieś w tle, podczas gdy cała historia generowana jest przez inne postaci - taki właśnie był kształt pierwszego filmu."

Tim Bevan, producent i jeden z szefów Working Title Films wyjaśnia, jak doszło do połączenia twórczych elementów: „Kiedy skończyliśmy zdjęcia do Johnny English zasugerowałem Rowanowi, żebyśmy zajęli się pracami nad dwoma filmami, z których jeden byłby sequelem Jasia Fasoli.” Zarówno on jak i Richard Curtis byli przekonani, że realizując kolejny film poświęcony tej samej postaci należy przejść na kolejny poziom twórczy i wyprodukować coś tak bardzo kinowego, jak to tylko możliwe. „W postaci Fasoli jest niezwykła prostota,” kontynuuje Bevan, „ktoś zresztą miał genialny pomysł, żeby zaangażować do naszego filmu Simona McBurneya, który był jednym z założycieli Theatre de Complicite. Ma on olbrzymie doświadczenie z ruchem i mimiką. Zresztą zarówno on, jak i Rowan usiłują zrobić tę samą rzecz, porwać publiczność dzięki elementom mniej lub bardziej niemej komedię."