"Korowód" i jako reżyser włącza się nim w nurt dyskusji o problemie lustracji. Mówi, że nie do końca był to jego zamysł, ale trudno uciec od historii, a ostatnie tygodnie przynoszą kolejne rewelacje na ten temat. Sam nikogo nie osądza i nie moralizuje. Jako artysta zadaje tylko pytania, na które widzowie sami muszą znaleźć odpowiedzi.

Co spowodowało, że znowu stanął pan za kamerą?

Powód zawsze jest ten sam. Za kamerą staję, kiedy już zbierze się taka ilość tematów, że mam ochotę podzielić się nimi z widzami. Czasami są one bardziej osobiste, czasami bardziej wynikają z obserwacji, ale zawsze jest to wynik moich przemyśleń. Każdy kolejny film rozpoczyna następną rozmowę z widzami na temat problemów, których czasami sam nie potrafię rozwiązać, ale mam przemożną chęć podzielania się nimi. Wtedy powstaje kolejny obraz.

Pana "Korowód" został wpisany w kontekst dyskusji o lustracji. Jest pan z tego zadowolony, taki był pana zamysł?

Posłuchaj wywiadu w formacie mp3

Taki wydźwięk to nie kłamstwo, ale bardzo zawęża pole do dyskusji. Chciałbym, żeby mój film został też wpisany w nurt dyskusji o młodzieży, uczciwości i odpowiedzialności. Niestety mówi się tylko o lustracji, ale mam nadzieję, że jak film się już trochę zakorzeni w umysłach widzów i trochę ludzi pójdzie na niego do kina, to ten nurt zacznie zanikać. Z czasem jego wydźwięk bardziej się spolifonizuje, a ilość przekazów, które zostaną odczytane będzie większa.