Vicky Cristina Barcelona  (2008)

Gdzie Allen nie może tam babe pośle - Katarzyna Kasperska

Choć film jest doskonale wyważony, tak jak tylko Woody Allen mógł połączyć satyrę, dramat i komedię z błyskotliwymi dialogami, to mimo wszystko ten obraz byłby nie zauważalny, gdyby nie rewelacyjna kreacja Penelopy Cruz

Allen znów wielki - Łukasz Grudzień

„Vicky Cristina Barcelona” pomimo romantycznej opowieści z pewną nutą odpowiedniego humoru, nie zawodzi i z pewnością zasługuje na uwielbienie. Twórca kolejny raz udowodnił, że nie ma tematu którego się boi, a przy tym da się wyciągną z niego odpowiednie wnioski. Woody Allen to po prostu filmowiec jedyny w swoim rodzaju, który gwarantuje emocje na poziomie nieporównywalnym do powszechnie znanych.

Obraz Hiszpanii w "Vicky Cristina Barcelona" składa się z pocztówkowych zdjęć kilku obowiązkowych zabytków Barcelony. Układy miłosne są wykalkulowane i przewidywalne.

Drętwe dialogi kukiełkowych bohaterów zmusiły mnie w trakcie projekcji do zadania pytania: czy oglądam źle napisaną bajkę dla dorosłych, czy nieśmieszną komedię na serio?

Jest bardziej rozerotyzowana, niż sobie wyobrażałem. Podczas pierwszego spotkania moje spodnie stanęły w ogniu.