Władcy wojny

„Władcy wojny” przypominają klasyczną tragedię. To opowieść o tym, jak braterstwo krwi zostaje zniszczone przez cudzołóstwo, fałszywie pojęty idealizm i po darwinowsku ukazane zasady życia społecznego. Sceny batalistyczne są majestatyczne i brutalne. Ukazano też wyrafinowaną wojskową strategię i podstępność godną Machiavellego. Obrazy masakry i nastrój desperacji mogą pogrążyć zachodnią publiczność w posępnym zamyśleniu. Chan udowodnił, że doskonale panuje nad scenami starć i masami statystów. Słynny choreograf scen walki Ching Siu Tung tym razem zdąża w kierunku realizmu, tylko czasami daje się ponieść krwawemu heroizmowi w stylu „300”. Efekty specjalne są na najwyższym azjatyckim poziomie, a Li, który walczy mniej niż zwykle, dał swój najlepszy aktorski występ od lat, jako budzący sprzeczne uczucia Pang.