Stary, Kocham Cię (2009)

Stary, kocham Cię'', czyli o sztuce bycia nonkonformistą

Katarzyna Peluch

Liberalna komedia o wychodzeniu poza schemat, o sztuce bycia nonkonformistą, okraszona soczystymi, pozbawionymi zahamowań dialogami.

Giovanna 24

Film wbrew wszystkiemu - bardzo dobry. Bardziej skomplikowany, niż myślimy na początku. Niby opowiada o męskiej przyjaźni, a ja twierdzę, że o fascynacji graniczącej z uczuciem.

"Stary, kocham Cię" to film trochę śmieszny, a trochę głupi. Okrutne reguły gatunkowe spychają na pobocze ciekawe wątki "gier miłosnych" w związkach kumpelskich i szczeniackiej niedojrzałości trzydziestolatków (przyszli małżonkowie wstydzą się rozmawiać ze sobą o tym, co sprawia im seksualną przyjemność).

Amerykańscy krytycy określają ten rodzaj filmów mianem „bromances”, romansów kumpelskich. Nie bez przyczyny – film Johna Hamburga ogląda się bowiem jak romantyczną komedię, tyle że pozbawioną miłosnych banałów. Właśnie dzięki takiemu połączeniu „Stary…” okazuje się filmem znakomitym, bezpretensjonalnie lekkim, łatwym i przyjemnym.