Made in Poland  (2008)

From the Gut - Piotr Pluciński

W pierwszej chwili film Wojcieszka wydaje się niedorosłym punkowym manifestem pełnym chwytliwych sloganów. To nie tylko ekstremum fabularne (bohaterem jest tu nastoletni ministrant, który pewnego dnia tatuuje sobie na czole napis „fuck off” i z takim nastawieniem rusza w miasto), ale też formalne: stylizowane na przeterminowaną już nieco wideo-poetykę plansze rozdziałów, surowe czarno-białe zdjęcia, piłujące riffy punkowego przesteru… Wyprowadzając ten cios, Wojcieszek mierzy się nie tylko z naszą obyczajowością, ale też przedawnionymi autorytetami, tutaj bez wyjątku zaszczutymi przez własne ograniczenia. Rzeczywistość widziana oczami każdego z nich (księdza, nauczyciela polskiego, matki) jest czysto iluzoryczna, zafałszowana, zmyślona. Cała trójka zawodzi w spełnianiu przydzielonych im przez społeczeństwo funkcji, zastępując je patologią, bezradnością lub zwykłym bumelanctwem. Ksiądz zamknięty jest w ścianach swojego kościoła, nauczyciel pije na umór, matka z kolei odgradza się od świata ścianą winyli Krzysztofa Krawczyka.

Twój bóg zdechł dawno temu, czyli o polskim kinie - Katarzyna Kasperska

F*ck off?! F*ck off?! Sam F*ck off! Chyba nie potrafię w inny sposób sprostać tekstowi Wojcieszka. Reżyser konfrontując nas z gniewem i masą pytań narzucił mi tok twórczy własnego działania. Film nie daje żadnej odpowiedzi. Odpowiedź posiadamy my - widzowie. Każdy sam musi rozliczyć się z treścią, która wręcz bombarduje swoją publiczność z ekranu.