Clara Planck (56) jest światowej sławy wiolonczelistką mieszkającą na stałe w Kanadzie. Jest rok 1972 i Clara zostaje zaproszona do swojego rodzinnego miasta w Polsce. Ma zagrać koncert inauguracyjny na otwarcie sali koncertowej nazwanej jej imieniem. Przyjeżdża, po trzydziestoletniej nieobecności. Nigdy dotąd nie zdobyła się na odwagę, żeby odwiedzić rodzinny kraj. Towarzyszy jej córka, dwudziestopięcioletnia Tanya. Podczas tej wizyty Clara na nowo przeżywa wydarzenia z wiosny 1941 kiedy straciła całą rodzinę. Te wspomnienia stanowią główny szkielet filmu: w 1941 roku Clara była obiecującą wiolonczelistką, żoną młodego lekarza Artura Plancka i matką dwóch córek – Lisy (6) i Ewy (3). Kiedy do miasteczka wkraczają Niemcy, Clara i Artur...