Była sobie dziewczyna (2009)

Lepiej być piękną czy mądrą?

Anna Bujna

W filmie "Była sobie dziewczyna" wyróżnić można rys prokobiecy (ale w żadnym wypadku nie chodzi tutaj o wojujący feminizm). Film pokazuje coś, o czym my kobiety powinnyśmy pamiętać. Nie wolno nam polegać jedynie na mężczyźnie i własnej urodzie. Mężczyzna może odejść, może go zabraknąć a uroda przemija. Kobieta powinna inwestować w siebie, w swoją edukację. Nie tylko by w przyszłości być niezależną, ale również by się rozwijać. Kobieta to nie tylko ładna buzia i para zgrabnych nóg. Film zapowiada wydarzenia późniejsze - zaraz będziemy mieli rok 1968 i przewrót obyczajowy. Kobiety zaczną domagać się swoich praw, a kuchnia przestanie być głównym miejscem ich ambicji i realizacji.

Filmowi Lone Scherfig ze scenariuszem znakomitego Nicka Hornby'ego pikanterii dodaje fakt, że został oparty na zdarzeniach prawdziwych, zakotwiczony w określonym momencie historycznym i trafnie rejestruje stan psychiczny milionów młodych ludzi w Anglii początków lat 60.

I właśnie ta życiowa klaustrofobia czyni historię dziewczyny czymś więcej niż kazaniem o błędach młodości. Wskazuje na moment budzenia się świadomości społecznej u zepchniętych na bocznicę kobiet.

I właśnie ta życiowa klaustrofobia czyni historię dziewczyny czymś więcej niż kazaniem o błędach młodości. Wskazuje na moment budzenia się świadomości społecznej u zepchniętych na bocznicę kobiet.