Mądrość i Seks
Filth and Wisdom  (2008)

Skoro podpisała go Madonna, jest wydarzeniem samym w sobie, nawet jeśli na berlińskim festiwalu powitano go miauczeniem. Znalazłem gdzieś (w Internecie, oczywiście) opinię, że podobny film mógłby przed kilkunastu laty zacząć robić Jim Jarmusch - i szybko go porzucić, przekonawszy się, że do niczego nie prowadzi.

W założeniu jest więc pieprznie i niebanalnie, seksownie i inteligentnie, ale niestety „Mądrość i seks” grzeszy prawidłom sztuki filmowego opowiadania. Zawodzą przede wszystkim przerysowane postacie, które uosabiają fabularny schemat miejskiego, życiowego rozbitka. „Mądrość i seks” to lektura obowiązkowa fanów grupy Gogol Bordello, jednak na pewno i oni zauważą, że realizacyjnie nie dorównuje on choćby niektórym klipom Madonny.

Z mizernym bilansem występów przed kamerą Madonna stanęła za kamerą. Artystka porusza się po dobrze sobie znanym gruncie – artystycznych aspiracji i komercjalnych kompromisów, seksu i perwersji, egoizmu i dobroczynności. Pewne jest, że z koktajlu kasy z (nadmiernymi) ambicjami nie rodzi się ani dobra rozrywka, ani sztuka.