Freddy Krueger, bohater klasycznego horroru z roku 1984, spędzający sen z oczu pokoleniom fanów, powraca w nowej interpretacji Koszmaru z ulicy Wiązów. W jego rolę wcielił się rewelacyjny Jackie Earle Haley, nominowany za tę kreację do Oscara. Witajcie więc w nowym koszmarze.„Freddy Krueger jest słynnym potworem spod łóżka” — mówi Haley, który podarował tej postaci nowe życie. „Jest najgorszym koszmarem każdego z nas, duchem z opowieści przy ognisku”.

„Jeśli się nad tym zastanowić, najstraszniejsze horrory opowiadają o bardzo ludzkich rzeczach. „A każdy z nas ma sny, czy mu to odpowiada, czy nie” — zauważa Samuel Bayer, popularny reżyser reklam i teledysków, dla którego praca nad Koszmarem z ulicy Wiązów jest debiutem w świecie filmów fabularnych. „Moim zdaniem Freddy Krueger jest tak przerażający, dlatego, że przychodzi zabić, kiedy ofiara śpi, czyli kiedy jest najbardziej bezbronna” — mówi producent filmu, Michael Bay. „W snach nie ma się gdzie ukryć ani dokąd uciec. Freddy zniknie, dopiero, gdy będziesz martwy albo, gdy się obudzisz. Dlatego ta postać budzi lęk, który drzemie w każdym z nas”.

„Oglądając horrory, ludzie często zastanawiają się, czy ktokolwiek mógłby znaleźć się w tak niebezpiecznych sytuacjach. W Koszmarze z ulicy Wiązów niebezpieczeństwo czyha na nas we śnie, a przecież nie da się zrezygnować ze snu” — dodaje producent Brad Fuller.

„Największą przewagą Freddy’ego jest czas” — dodaje producent Andrew Form. „Wystarczy, że poczeka, a bohaterowie znajdą się w jego świecie”. Pierwszy Koszmar z ulicy Wiązów, z Robertem Englundem w roli Freddy’ego, powstał w roku 1984. Inspiracją dla jego twórcy, Wesa Cravena, była seria artykułów o dzieciach, które po wojennych cierpieniach umarły na skutek powracających koszmarów. Początkowo niskobudżetowy film doczekał się wielu kolejnych części i stał się międzynarodową sensacją studia filmowego New Line Cinema, nazywanego również „domem, który zbudował Freddy”.

Dziś, ponad dwadzieścia lat później, Michael Bay, Andrew Form i Brad Fuller z Platinum Dunes odkryli zapotrzebowanie na nowe interpretacje klasycznych horrorów i zdecydowali, że czas podarować Freddy’ego kolejnej generacji fanów. „Będąc dzieckiem, myślałem, że jeśli umrę we śnie, umrę również na jawie. Nie dlatego, że ktoś mi tak powiedział, ale dlatego, że obejrzałem Koszmar z ulicy Wiązów mówi Andrew Form. „Po jego obejrzeniu byłem zlany zimnym potem”. Reżyser Samuel Bayer udowodnił swój talent zacierania granic między fikcją a rzeczywistością. Producenci docenili jego wrażliwość, idealną do tworzenia mrożących krew w żyłach koszmarów. „Sam podczas pracy w reklamie i branży muzycznej stworzył kilka niezwykle charakterystycznych obrazów. Z wielkim entuzjazmem powitaliśmy go w naszym gronie” — mówi Andrew Form.

Wesley Strick i Eric Heisserer stworzyli nowy scenariusz na kanwie oryginalnego filmu Cravena. Rozwinęli pierwowzór, wnikając o wiele głębiej w psychikę Freddy’ego Kruegera. „Kiedy zastanawiałem się, jaki powinien być nowy Freddy, pomyślałem o Szczurołapie z Hameln, który ukarał miasto, uprowadzając dzieci” – mówi Strick. „W języku angielskim nazywamy go »Pied Piper«, a słowo »pied« oznacza »pstry« . Przyszedł mi wtedy do głowy słynny sweter Freddy’ego i uznałem to za znak, że jestem na właściwej drodze. Potem pomyślałem, że można uczynić Kruegera jeszcze straszniejszym, jeśli jego działaniami będzie kierowało prawo słusznej zemsty, jeśli będzie on postacią bardziej ludzką i po ludzku skomplikowaną, a być może także niesłusznie oskarżoną.

Królestwem Freddy’ego jest świat snu i koszmarów. Nikt i nic nie ogranicza tam jego władzy. „Ludzie od wieków starają się zrozumieć swoją własną psychikę oraz odkryć, dlaczego śnią i dlaczego czasem boją się śnić” — zauważył Samuel Bayer. „Każdy z nas przeżywa chwile, w których z pewnych powodów woli nie zasypiać. Wiemy też, jak to jest, kiedy oczy same zamykają się ze zmęczenia. Zwykle oznacza to, że wkrótce zaśniemy, ale w tym filmie sen oznacza śmierć”.

Eric Heisserer wspomina, że badania nad snem ujawniły uderzający fakt. Po odpowiednio długim okresie czuwania mózg wyłącza się i automatycznie przechodzi w stan snu. Nawet jeśli mieszkańcy ulicy Wiązów sięgają po kontrowersyjne metody, jak wlewanie w siebie napojów energetycznych lub nadużywanie środków psychostymulujących, w pewnym momencie bezwiednie zapadają w mikrosen. „Mikrosen to krótkotrwałe zjawisko, ale może potrwać także dłuższą chwilę” — wyjaśnia Heisserer. „Wydaje ci się, że jesteś czujny i przytomny, ale część twojego mózgu śpi. Taka sytuacja umożliwia Freddy’emu atak w momencie, kiedy bohaterowie pozornie nie śpią… bez względu na to, gdzie się znajdują”.

POWRÓT FREDDY’EGO KRUEGERA
Trzy, cztery — zaraz w drzwi uderzy...

Freddy Krueger, atakujący mieszkańców ulicy Wiązów we śnie, wyróżnia się niewątpliwie potwornym umysłem. Jednak widz nie musi o tym wiedzieć, a może przerazić się już samą jego poparzoną i zniekształconą twarzą, przerażającym głosem czy czarnym humorem. Poczucie namacalnego niebezpieczeństwa i prawdziwego lęku wypływa z samego serca filmu, jakim jest Freddy Krueger, potwór fizyczny i umysłowy, grany przez Jackie’ego Earle’a Haleya.

Haley przypomina, że gdy narodził się pomysł nakręcenia nowego Koszmaru, pojawiły się spekulacje, że to właśnie on może zagrać Freddy’ego. — „Od razu przyjąłem ten pomysł z entuzjazmem. A kiedy zadzwonił do mnie producent i naprawdę zaoferował mi tę rolę, byłem pod ogromnym wrażeniem. Freddy to niesamowita, kultowa postać. Uznałem, że to wielki zaszczyt, że będę mógł go zagrać”. „Jackie ma wszystko, co jest potrzebne do tej roli. Fani wiedzą, że jest doskonałym aktorem. Chcieliśmy stworzyć horror z prawdziwego zdarzenia, a to nie byłoby możliwe bez kogoś jego pokroju”. — mówi Brad Fuller. Dodaje, że „W żadnym wypadku nie chodziło o stworzenie repliki filmu z przeszłości, a dzięki Jackie’emu narodził się zupełnie nowy Freddy Krueger”.

Haley szczegółowo przeanalizował charakter bohatera. Chciał zrozumieć, co czyniło tę postać tak wyjątkową. „Rola Freddy’ego jest fascynująca, ale stanowi także wyzwanie. To, czy bohater Koszmaru będzie naprawdę straszny, zależało od wielu różnych cech i czynników, podobnie jak w przypadku naszego potwora spod łóżka” — mówi aktor. „To niesamowite, że przyczyną strachu, który wywołuje w nas to, co widzimy na ekranie, są rzeczywiste lęki, a Freddy jest ich uosobieniem”. Haley docenia swojego poprzednika, Roberta Englunda, za ukazanie postaci Freddy’ego w sposób trafny i niepozbawiony czarnego humoru. „Analiza umysłu Freddy’ego to dla mnie ciekawe doświadczenie” — mówi Haley. „Robert, który kreował jego wizerunek na przestrzeni lat, wykonał świetną robotę. To dzięki niemu Freddy stał się postacią kultową. Teraz próbujemy ukazać go w nowy sposób, ale jesteśmy wierni szczegółom, które uczyniły go bohaterem przyprawiającym widzów o dreszcze. Myślę, że chcielibyśmy, aby w tym filmie był osobnikiem jeszcze mroczniejszym, mniej zabawnym i, mam nadzieję, bardziej przerażającym”.

Samuel Bayer jest niezwykle zadowolony z pracy Haleya. „Jackie był w swoim żywiole. Stworzył wizerunek Freddy’ego, który będzie przerażał i budził nienawiść, ale także współczucie. Siła wyrazu tego bohatera jest zasługą Jackiego”. Idąc za radą filmowców, Jackie Earle Haley w ramach przygotowania do roli nawiązał kontakt z prawdziwymi, seryjnymi zabójcami. Ostatecznie jednak postanowił oddzielić rolę Freddy’ego od rzeczywistości i skupić się na mitycznym wymiarze tej postaci. „Zdałem sobie sprawę, że nie chodzi o zabawę w seryjnego mordercę” — mówi. „Chciałem pokazać, kim jest Freddy Krueger, a jednocześnie dodać całej historii realizmu, nawiązując do przeszłości mordercy i prawdziwych przyczyn jego zbrodni”.

MIESZKAŃCY ULICY WIĄZÓW
Pięć, sześć — krzyż ze sobą nieś… Kompletne przeciwieństwo Freddy’ego stanowi grupka nastolatków, którzy mają stać się jego ofiarami. Obsadzając role młodych ludzi uwikłanych w sieć kłamstw i koszmarów, filmowcy wyruszyli na poszukiwanie nowych twarzy, dzięki którym dramatyczna historia uzyskałaby autentyczny wymiar. Jedną z pierwszych wybranych osób była Rooney Mara, debiutująca na srebrnym ekranie w kluczowej roli Nancy. Gra dziewczynę o artystycznej duszy, która w porze obiadowej, zamiast przesiadywać z rówieśnikami, pracuje jako kelnerka. Nancy jest w szczególny sposób prześladowana przez Freddy’ego, a jednocześnie stanie się największą nadzieją na powstrzymanie mordercy. „Sam opisuje Nancy jako najbardziej samotną dziewczynę na świecie” — mówi Mara. Uważa, że jej bohaterka będzie zupełnie inna niż Nancy grana przez Heather Langenkamp w roku 1984. — „Ona jest zamknięta w sobie, nieśmiała i nieobyta towarzysko. Nie wie, jak porozumieć się z ludźmi. Pewnie nawet jako dziecko różniła się od rówieśników. Właśnie te cechy w przewrotny sposób przyciągają do niej Freddy’ego”.

Kiedy morderca z koszmarów zaczyna prześladować Nancy i jej znajomych ze szkoły, zauważa ona pozornie niedostrzegalne powiązania między sobą a pozostałymi ofiarami. Dostrzega też wspólne cechy ich coraz bardziej brutalnych snów: rękawicę z ostrzami, przerażający głos, twarz pokrytą bliznami. Dziewczyna próbuje zrozumieć zagrażające im niebezpieczeństwo, co zmusza ją do opuszczenia skorupki, w której zamykała się do tej pory. „Nancy zmienia się w trakcie filmu” — mówi Mara. „Nawiązuje porozumienie z Quentinem, otwiera się i uczy, jak można dotrzeć do innych. W miarę rozwoju sytuacji odkrywamy, że tak naprawdę jest niesamowicie silną kobietą”. „Rooney ma w sobie coś wyjątkowego” — mówi Bayer. „Jest niezwykle świadoma siebie, a kamera ją kocha. Idealnie pasuje do roli bohaterki. Jest w niej zachwycająca”.

Rolę Quentina, który w miarę rozwoju sytuacji jakby na próbę nawiązał porozumienie z Nancy, otrzymał Kyle Gallner. Jego bohater stosuje leki, aby uniknąć snu. „Zażywa Adderall i kradnie ze szpitala adrenalinę” — zauważa Gallner. — „Jest osobą rozbitą, drażliwą i nerwową, jeszcze bardziej nieobecną niż Nancy. Ona jest po prostu zmęczona, a on stoi na krawędzi”. Gallner uważa, że bohaterowie filmu stają się silniejsi, kiedy coraz częściej śni im się Freddy. „To nie są baranki prowadzone na rzeź” — mówi. — „To ludzie, którzy radzą sobie z problemami, i którym akurat spadł na głowę nowy i bardzo poważny kłopot. Patrząc na nich ,życzymy im zwycięstwa”. „Kyle jest bystry i pełen współczucia. Dzięki niemu Quentin jest postacią niezawodną i głęboko ludzką” — uważa Fuller.

Katie Cassidy otrzymała rolę Kris — pięknej, towarzyskiej blondynki, która podejrzewa, że dzieje się coś gorszego niż tylko przypadkowe, koszmarne sny. „Kris doświadcza całej palety emocji” — zauważa Cassidy „Przechodzi przez prawdziwe piekło, czołgając się przez ciemne, klaustrofobiczne tunele. Kiedy jej sny o Freddym znajdują odbicie w życiu, ciągle płacze i straszliwie się boi. Podejrzewa, że coś łączy ją z pozostałymi ofiarami Freddy’ego. Bezskutecznie próbuje porozmawiać o tym z mamą”.

Kellan Lutz gra Deana, nowego chłopaka Kris, który jako pierwszy mówi innym o swoich koszmarach.„Wystarczy na niego spojrzeć, żeby zauważyć, że coś go gryzie” — mówi aktor. — „Koszmary wyjątkowo mu przeszkadzają. Zrobiłby wszystko, żeby uniknąć snu, dlatego zażywa lekarstwa. Przychodzi na obiad i chce napić się kawy z nadzieją, że dzięki temu nie zaśnie. Potem jednak wpada w stan przypominający sen, w którym ma przerażające spotkanie z Freddym”. Thomas Dekker otrzymał rolę Jesse’ego, byłego chłopaka Kris. Jest to bohater zamknięty w sobie, dla którego pojawienie się Freddy’ego jest ogromnym szokiem. „Zachowuje się, jakby wiedział, co się dzieje, ale nie mógł w to uwierzyć” — mówi Dekker. „Robi, co w jego mocy, aby nie zasnąć. Płacze i mówi sam do siebie. Nie wie, jak poradzić sobie z zagrożeniem, i nie wierzy, że jest ono rzeczywiste. Kiedy spotyka się z Freddym, nie ma mowy o brawurze. Jest w rozsypce, paraliżuje go zupełnie autentyczny strach. Wszyscy bohaterowie uświadamiają sobie, że postać Freddy’ego Kruegera jest w jakiś sposób powiązana z ich dzieciństwem. Ale ludzie, którzy mogą znać prawdę, milczą…

Clancy Brown, weteran srebrnego ekranu, przyjął rolę Alana — ojca Quentina, pracującego w szkolnej poradni. Rolę mamy Nancy, lekarki Gwen, otrzymała Connie Britton. W roli mamy Kris, stewardessy Nory, zobaczymy Lię Mortenson.