Krzysztof Teodor Toeplitz (uzasadnienie werdyktu 15. Lato Filmów)
Scenariusz jest zbiorem zaskakujących sytuacji. Dla mnie, jako człowieka starej daty, ten film jest nie tylko relacją z odległych czasów, ale również nowym spojrzeniem na okres, który pamiętam.
Opowiada o wydarzeniach, które przeżywałem na bieżąco, jak lot Łajki w kosmos. Spodziewałem się niklu i szkła, dostałem kazachskie pustkowia, na których rozgrywają się prawdziwe ludzkie dramaty.
Tadeusz Sobolewski, relacja z MFF w Wenecji, gazeta.pl
Ten sztucznie wystylizowany, ironiczny, zdystansowany, świetny film pozwala wiele zrozumieć z postradzieckiego, imperialnego kompleksu. A przede wszystkim daje wgląd w mentalność radzieckiego inteligenta lat 60.
(…) Kluczem do filmu jest Czechow - jego estetyka, jego sposób budowania dialogów. Gdyby autor "Wujaszka Wani" żył w czasach Chruszczowa, mógłby napisać podobny, tragikomiczny scenariusz o radzieckich inteligentach.
Mimo "kosmicznego" wymiaru jest to film kameralny, rozegrany w pięciu sekwencjach ujęciach jak w pięciu aktach.
(…) Cały film mówi o samozakłamaniu, o fatalnym rozdarciu między nieudanym życiem i wzniosłą ideą, o niemożności uporządkowania najbliższej rzeczywistości, o marzeniu o locie do gwiazd i potykaniu się o własne sznurowadła. Istny Czechow.
