Gdzieś w głębi ogromnego studia w kompleksie Longcross Studios w Wielkiej Brytanii budzi się potężna siła. Tłum mieszkańców greckiego królestwa Argos zebrał się, aby powitać powracający z walk legion wojowników, którym przewodzi Perseusz — syn boga, lecz o sercu człowieka.

Dzisiaj na planie obok kamer pojawiają się wielkie wentylatory, których nawiew, skierowany na dziedziniec, zmiata wszystko, co znajdzie się na drodze. Ogromne filary o wysokości prawie 20 metrów zaczynają drżeć. „Gdzie ten waleczny legion?” — rozlega się głos spoza planu. To głos samego Hadesa. Tłum ogarnia chaos, a żołnierze, smagani potężnym podmuchem wiatru, padają na kolana. Tylko Perseusz nie boi się boskiego gniewu.

Cóż może być bardziej widowiskowego niż ukazanie się olimpijskiego boga? W powietrzu wisi napięcie. Jesteśmy na planie zdjęciowym wchodzącej niedługo do kin epickiej opowieści pełnej akcji i przygód, Starcia Tytanów. W tym filmie Perseusz — grany przez Sama Worthingtona, który dopiero co zakończył pracę nad filmem Avatar — walczy z całym szeregiem greckich bogów i bogiń, władających niszczącą mocą, a także ze wszystkimi służącymi im dzikimi i tajemniczymi istotami i potworami. Ludzie postanawiają przejąć kontrolę nad swoim własnym losem, jednak mściwi bogowie nie oddadzą tak łatwo swojej władzy.

„Naprawdę wydaje się, jakbyśmy szli na wojnę” — mówi Louis Leterrier, francuski reżyser, którego praca nad takimi filmami jak Transporter 2 czy The Incredible Hulk zaowocowała właśnie tym dziełem. „Chcę, żeby ten film był pełen rozmachu, z wielkimi, szerokimi ujęciami, kręcony w terenie, z zachodami słońca, chmurami, górami, ogniem — to właśnie powinno znaleźć się w tym filmie”.

Leterrier z entuzjazmem powitał możliwość wykorzystania swojego nowoczesnego stylu w historii, której zasięg i skala są nieograniczone. „Kiedy zaczęliśmy pracę nad tym filmem, powiedzieliśmy sobie: »Zróbmy to w klasycznym stylu, ale dla współczesnej publiczności«.” — wyjaśnia. „W moich filmach, sceny nigdy nie są statyczne — kamera ciągle się porusza, opowiada historię. Zazwyczaj chcę, aby film był nieco bardziej współczesny i robię go tak, jak dziś się kręci filmy — z ręki lub przy użyciu systemu Steadicam.”