Różyczka (2009)

Zbawienne kino środka

Piotr Pluciński

Z jednej strony "Różyczka" to kino emocjonalne i sprawne warsztatowo, z drugiej pozbawione niuansów niezbędnych do udanego rozliczenia z PRL-wską rzeczywistością. Nagrodzona gdyńskimi Złotymi Lwami "Różyczka" to kolejny odnoszący sukcesy film, który powstał we współpracy z Telekomunikacją Polska. TP, działając w roli koproducenta, od dawna wpiera polski przemysł filmowy. Film Jana Kidawy-Błońskiego to po m.in. "Katyniu", "Dzieciach Ireny Sendlerowej" i "Pikselach" dwunastu fabularna produkcja powstała przy jej wsparciu.

"Różyczka" jest kolejnym udanym polskim filmem, którego akcja rozgrywa się w latach PRL-u. Kidawa-Błoński miał jednak dwa podstawowe atuty: znakomitą, opartą na faktach historię opozycyjnego pisarza, którego kochanka była agentką SB, oraz wyraziste tło Marca '68.

Film Kidawy-Błońskiego to historia namiętności i miłości w czasach zarazy komunistyczno-nacjonalistycznej, obraz o osobistej tragedii w okolicznościach nie dających nadziei wyjścia ku pełni życia.