Super 8  (2011)

Goonies never say die! - Grzegorz Kłos

Abrams nieraz udowadniał, że jest sprawnym rzemieślnikiem. Jednak teraz zrobił coś naprawdę niebywałego. „Super 8” to perfekcyjnie zrealizowany film, który mógłby spokojnie zostać flagową produkcją studia Amblin i wejść na ekrany np. w 1985 roku. Fabuła, psychologicznie wiarygodne postaci, sposób prowadzenia narracji, ścieżka dźwiękowa do złudzenia przypominająca kompozycje Johna Williamsa, stopniowe budowanie klimatu tajemniczości i grozy – to wszystko sprawia, że oglądając „Super 8” widz ma wrażenie, że przeniósł się w czasie, a reżyserem jest sam Steven Spielberg (nota bene producent filmu Abramsa). Jedynym elementem zdradzającym okres powstania produkcji są sceny akcji (skąd inąd świetne), nakręcone we współczesnej manierze, co oczywiście nie jest bynajmniej żadnym zarzutem.

Uczeń czarnoksiężnika - Piotr Pluciński

Recenzenci orzekli: „Super 8″ to film bardziej spielbergowski od samego Spielberga. Założenie tyleż trafne – poczciwy Steve jest tu w końcu jednym z producentów – co niewykraczające poza odruchowe powiązanie ze stylistyką młodzieżowego kina lat 80., nową przygodą i całym pozostawionym przez nią rozgardiaszem. Owszem, przygodowego filmu J.J. Abramsa nie byłoby bez sukcesu „E.T” czy wyprodukowanych przez Spielberga „Goonies”, ale właściwy punkt odniesienia tkwi zupełnie gdzie indziej. Podpowiedź znajduje się już w tytule, będącym bezpośrednim odwołaniem do popularnego w latach 70. formatu taśmy filmowej o szerokości 8 milimetrów. Super Ósemka, wprowadzona do (domowego!) użytku w okolicach roku 1965, pełni dziś rolę umownego symbolu narodzin kina nowej generacji. Pojawiwszy się na rynku, natychmiast zaspokoiła apetyty ówczesnego pokolenia rozmarzonych filmowych geeków, dla których dzierżona w dłoni kamera stała się pasyjnym wehikułem czasu i przestrzeni, samoistnym mieszadłem dla fikcji i rzeczywistości.

Dawno, dawno temu w odległym Ohio - Tomasz Pstrągowski (komiksomania.pl)

W 1977 roku na ekrany amerykańskich kin weszły dwa filmy, które odmieniły kinematografię. "Gwiezdne wojny" George'a Lucasa i "Bliskie spotkania trzeciego stopnia" Stevena Spielberga zdefiniowały współczesne widowisko filmowe i stworzyły nurt nazywany przez polskich krytyków Kinem Nowej Przygody. Po zaangażowanym kinie lat siedemdziesiątych była to odżywcza odmiana - twórcy spod znaku Nowej Przygody chcieli przede wszystkim bawić widza, dając im niezobowiązującą rozrywkę, zachwycając efektami specjalnymi (Nowa Przygoda to w większości produkcje awanturnicze, fantasy i science fiction) i zaspokajać ich nostalgię za klasycznym kinem przygodowym lat 20., 30. i 40. Sukces był tak wielki, że podejście proponowane przez Spielberga i Lucasa zdominowało Hollywood i rządzi do dziś.