Fighter
Fighter, The  (2010)

Bokser, jego brat i ich matka - Anna Tatarska

"The Fighter" nie jest filmem o wielkim świecie sportu, jego blichtrze i grubych zwitkach banknotów. Pomiędzy prezentowanymi widzowi kolejnymi walkami leniwie sączy się życie, szarawa pozasportowa codzienność. To obraz traktujący o rzeczach małych, tak pod względem skali czy jakości jak i w wymiarze moralnym. To portret geograficznej i duchowej prowincji: obrzeży amerykańskiej rzeczywistości, dalekich od pocztówkowych wizerunków Empire State Building, kasyn Las Vegas i mostu Golden Gate o zachodzie słońca. Jej małych marzeń, prostych zasad. Ameryka jawi się tu jako rzeczywistość zdegradowana, pełna wykrzywionych twarzy, złych fryzur i toksycznych relacji. Ale w tym całym śmietniku niedopowiedzianych ludzkich historii pojawia się czasami błysk; nie jest to bynajmniej zgubiony przez bogacza szlachetny kamień o pięknym szlifie - raczej rozbite szkiełko od butelki po winie marki wino. Ale w oczach prowincjonalnego słońca między tymi dwoma błyskotkami nie ma większej różnicy.

Rodzina słowem silna - Piotr Pluciński

Amerykanie uwielbiają filmy o boksie. Od dawien dawna służy im on za mocno dosłowną metaforę wewnętrznej walki z przeciwnościami losu, z kolei historie pięściarzy, którzy ze slumsów trafiali na międzynarodową arenę, są dla nich wiecznie aktualnym odbiciem własnych ambicji. Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci, poczynając od „Między liniami ringu” Roberta Wise’a, a na „Człowieku ringu” Rona Howarda kończąc, wytworzył się związany z tym mit, stereotyp. Dziś rzadko już otrzymuje film o boksie tak oryginalny i polemiczny, jak "Za wszelką cenę" Eastwooda. Hollywood wie, że świętości się nie szarga. Dumny wojownik w bokserskich rękawicach to synonim amerykańskiego snu o potędze. Jeśli on, niewykształcony mięśniak ze społecznych nizin, sięgnąć może gwiazd, może to każdy.