Anatomia strachu
Trespass  (2011)

Dom sekretów i kłamstw - Łukasz Szulc

"Anatomia strachu" to świetny, dobrze zrealizowany thriller z drugim dnem. Zadowoli wielbicieli mocnych wrażeń, jak i kameralnych dramatów. To doskonała rozrywka, zmuszająca jednakże do myślenia i przewartościowania niektórych poglądów i stereotypów.

Kino niemożliwe - Anna Tatarska

W wielkim błyszczącym domu – gdzie nawet spłuczka od toalety niechybnie jest na pilota - z gigantycznym ogrodem, olimpijskim basenem, czterdziestoma garażami pełnymi wypasionych aut i siedmioma kortami tenisowymi, mieszka małżeństwo Millerów. Kyle (nadzwyczaj dużo gestykulujący Nicolas Cage) zna się na kamieniach - pracuje jako sprzedawca diamentów. Jednak jego zaangażowanie w pracę sprawia, że jego najcenniejszy brylant – piękna żona (wyjątkowo naszpikowana botoksem Nicole Kidman) czuje się bardzo samotna. Okazuje to nieustannie sącząc czerwone wino ze smukłego kieliszka i robiąc adekwatne miny. Zaniedbana jest także córka, której ten brak uwagi akurat nie przeszkadza, bowiem dziewczyna lubi wymykać się z domu i chodzić na imprezy z kolegami, którzy trzymają w sejfie kokainę i dolary. Czy to domniemany romans matki z młodym muskularnym monterem z psychozą sprawia, że na to idealne domostwo spada klątwa? Pewnego wieczoru do posesji wdziera się banda złodziei złożona z sentymentalno-demonicznego herszta, ćwokowatego osiłka w lateksie i wytatuowanej ćpunki o dźwięcznym imieniu Petal. Pragną oni pozbawić Millerów wszystkich pieniędzy i kosztowności. Jednak jak możemy się domyślać (halo! W tym filmie gra Nicolas Cage!!!) ta misja okaże się nadzwyczaj skomplikowana a prosty napad zamieni się w (jakby to powiedział producent) „skomplikowana psychologiczną rozgrywkę”.

Zmierzch bogów - Piotr Pluciński

Podczas ostatniego festiwalu Camerimage w Łodzi reżyser Joel Schumacher zachwalał swój film, argumentując, że to murowany hit - zagrali w nim przecież Nicolas Cage i Nicole Kidman, a za zdjęcia, po raz pierwszy od 11 lat, odpowiada polski reżyser i były operator Andrzej Bartkowiak. Schumacher zapomniał jednak wspomnieć, że „Anatomia…” to film wielkich przegranych. On sam, niegdyś pierwszoligowy hollywoodzki rzemieślnik, jest dziś przede wszystkim twórcą niskobudżetowego i w gruncie rzeczy nierentownego kina gatunków (ktoś w ogóle słyszał o „Nienasyconym” czy „Twelve”?). Nicolas Cage od lat grywa w coraz gorszych i tańszych filmach sensacyjnych, by spłacić swoje długi, a starzejąca się Nicole Kidman, choć jeszcze rok temu nominowana do Oscara, dziś dobiera sobie coraz gorsze fabuły i filmowych partnerów (ostatnim był Adam Sandler). Także powrót Bartkowiaka do sztuki operatorskiej nie jest przypadkowy – po dotkliwej porażce finansowej ostatniego wyreżyserowanego przez niego filmu („Street Fighter: Legenda Chun-Li”), liże rany za bezpieczne pieniądze.