Od zakończenia drugiej wojny światowej naziści i neonaziści wielokrotnie dawali o sobie znać. Według badań Eurobarometru z 2009 roku „dyskryminacja ze względów rasowych jest najbardziej rozpowszechnioną formą dyskryminacji. Tak uważa 61% respondentów.(…) Poziom prześladowań różni się w poszczególnych krajach, generalnie jednak emigranci, uchodźcy i azylanci o pochodzeniu żydowskim i muzułmańskim są najbardziej narażeni na zachowania rasistowskie”. (według: Shadow Report 2009/2010, opublikowanego przez European Network Against Racism, strona 3.)

Dyskryminacja ma wiele twarzy. Może dotyczyć zatrudnienia, edukacji, sytuacji mieszkaniowej, opieki zdrowotnej oraz wizerunku w mediach. Przemoc i zbrodnie powodują, że dyskryminowani nie są traktowani z szacunkiem należnym ludzkim istotom. Takie rzeczy zdarzają się u naszych sąsiadów, w autobusie, którym jedziemy, a także wśród naszych przyjaciół. Musimy o tym mówić, aby ludzi zdali sobie sprawę, że dyskryminacja istnieje.

Według naukowych raportów przemoc ze względów rasowych i mowa nienawiści są częstym zjawiskiem w Europie. Przykładem może być tutaj antysemityzm. W niektórych krajach naszego kontynentu – na przykład we Włoszech – tego typu przekazy są obecne w mediach. „Częstym przykładem jest graffiti, na którym obecne są rysunki swastyk i krzyży celtyckich. Prezentowane na nim treści wychwalają Hitlera i eksterminację Żydów. Co więcej, badacze stwierdzają, że tego rodzaju przemoc uległa nieznacznemu wzrostowi. Poszczególne osoby narodowości żydowskiej są atakowane poprzez napisy malowany na ścianach ich domów i posiadanych przez nich firm”. (Shadow Report 2009/2010, European Network Against Racism, strona 18.)

Przestępstwa popełniane przez neonazistów są odnotowywane w całej Europie, na przykład na Łotwie, Litwie czy w Holandii. „Kluczowe wydaje się podejście władz krajowych do tego typu incydentów. Na terenie całej Unii Europejskiej działają Zespoły do Spraw Zwalczania Rasizmu i Ksenofobii i wprowadzane jest prawo przeciwdziałające różnym przejawom tego rodzaju przestępstw i wykroczeń”. (Shadow Report 2009/2010, European Network Against Racism, strona 18.)