Michael Madsen

BIOGRAFIA TWÓRCY

Popularny aktor amerykański o charakterystycznym wizerunku „twardego faceta”, szerokiej publiczności znany przede wszystkim z występów w głośnych produkcjach Quentina Tarantino. Od lat związany (również jako producent) z tzw. „męskim kinem” klasy B, jest jedną z jego najjaśniejszych gwiazd. Ma na swoim koncie ponad 150 ról filmowych i telewizyjnych. Starszy brat aktorki Virginii Madsen.

Urodził się 25 września 1958 roku w Chicago. Zanim rozpoczął karierę ekranową, zdobył teatralne doświadczenie, jako jeden z aktorów chicagowskiego Steppenwolf Theatre pod dyrekcją samego Johna Malkovicha.

Z filmem związał się na początku lat 80-tych, debiutując od razu w pierwszoplanowej roli w dramacie „Against All Hope” (1982). Pierwszą głośną produkcją z jego udziałem były „Gry wojenne” z Matthew Broderickiem (1983). Dość szybko wkręcił się w tryby hollywoodzkiej machiny. W kolejnych latach wystąpił m.in. u boku Kim Basinger, Roberta Redforda i Glenn Close w „Urodzonym sportowcu” (1984), Kiefera Sutherlanda w „Czasie zabijania” z (1987) i Vala Kilmera w „Zabij mnie jeszcze raz” (1989), jednak na przełomowe role musiał poczekać aż do kolejnej dekady.

Ponownie spotkał się z Kilmerem, grając Toma Bakera – amerykańskiego aktora i przyjaciela Jima Morrisona w głośnym, muzycznym filmie biograficznym „The Doors” Olivera Stone’a oraz wystąpił jako chłopak Susan Sarandon w pamiętnym filmie drogi „Thelma i Louise” Ridleya Scotta (oba z 1991), a następnie zagrał u boku Harveya Keitela i Tima Rotha w przebojowym debiucie reżyserskim Quentina Tarantino - „Wściekłe psy” (1992). Rola Mr. Blonde’a okazała się przełomową kreacją w karierze aktora, do dziś jest też jedną z najlepiej rozpoznawalnych przez kinową publiczność.

Głośne występy aktorskie Madsena często związane były z osobą Tarantina (Budd z „Kill Billa” 2003-2004, Bob z „Sin City” Roberta Rodrigueza i Franka Millera 2005), ale nie tylko.

W latach 90-tych zagrał ważne role w dwóch popularnych produkcjach, które doczekały się swoich sequeli. Były to: familijny obraz „Uwolnić orkę” (1993, 1995) i thriller sci-fi „Gatunek” (1995, 1998).

Niezapomniane drugoplanowe kreacje stworzył obok Ala Pacino i Johnny’ego Deppa w gangsterskim „Donnie Brasco” (1995), Kim Basinger i Aleka Baldwina w „Ucieczce gangstera” (1994) oraz obok Kevina Costnera w kolejnej filmowej wariacji na temat legendarnego „Wyatta Earpa” (1994).

W 2002 roku miał okazję wystąpić z Halle Berry i Piercem Brosnanem w kolejnej części przygód Jamesa Bonda „Śmierć nadejdzie jutro”, w 2005 roku zagrał główną rolę w produkcji fantasy „BloodRayne” Uwe Bolla, a w 2006 dołączył do gwiazdorskiej obsady czwartej części parodystycznego „Strasznego filmu”.

Ponadto wystąpił jako gwiazda wielu, nieco mniej znanych filmów akcji (również telewizyjnych). Część z nich sam wyprodukował.

Jego debiutem w roli producenta był „Konflikt interesów” (1997). Działalnością producencką zajął się szczególnie intensywnie w latach 2007-2009 (m.in. thriller „Tooth & Nail” i „Being Michael Madsen” 2007, kryminał „Vice” z Daryl Hannah 2008, Road of No Return” z Davidem Carradinem 2009). Do tej pory partycypował w produkcji dwunastu filmów. We wszystkich również sam wystąpił.

Wśród 150 produkcji z udziałem Madsena znalazło się też kilka seriali (m.in. kryminalny „Mściciel” 1998-99, „Zbrodnie Nowego Jorku” 2001, „Tilt” 2005), żaden z nich nie cieszył się jednak specjalnym uznaniem telewizyjnej publiczności, doczekując się co najwyżej dwóch sezonów.

Madsen nie należy do pupilków krytyki, nigdy nie był obsypywany nagrodami – wszystkie można policzyć na palcach jednej ręki. W 2007 roku został uhonorowany za całokształt twórczości na MFF Temecula Valley, a rok później dostał aż trzy nagrody dla Najlepszego Aktora (na Mount Shasta International Film Festival, Boston Film Festival i New York International Independent Film & Video Festival) za pierwszoplanową kreację u boku Richarda Chamberlaina i Vinniego Jonesa w dramacie „Strength and Honour”.