Jedyny amerykański film drogi włoskiego mistrza, zrealizowany został tuż po wielkim sukcesie „Powiększenia”, w najgorętszym okresie hipisowskiej gorączki.
Film miał być swego czasu odpowiedzią na „Swobodnego jeźdźca” Dennisa Hoppera - stanowi swoistą manifestację ducha młodzieżowej rewolty, próbę zrozumienia jej przyczyn na tle problemów młodzieży w tamtym okresie.
Tytuł „Zabriskie Point" reżyser zaczerpnął od nazwy miejsca w słynnej Dolinie Śmierci w Kaliforni. Scenariusz powstał na podstawie opowiadania samego reżysera, a odtwórcy głównych ról, Daria Halprin i Mark Frechette, przeżyli romans nie tylko na srebrnym ekranie.
Muzykę do filmu nagrały popularne zespoły, w tym takie sławy jak Pink Floyd, The Rolling Stones, The Grateful Dead, czy The Youngbloods.
Burzliwe lata 60 XX wieku. Na uniwersytecie w Los Angeles dochodzi do rozruchów. Do kolorowych studentów, występujących przeciwko dyskryminacji rasowej, przyłączają się biali. Żądają równych praw, zapewnienia miejsc pracy.
Podczas demonstracji ginie policjant. Świadkiem wydarzeń jest Mark, który ucieka z miasta skradzioną awionetką, tym samym rzucając na siebie podejrzenie o udział w strzelaninie, w której zginął policjant.
Na pustyni w Arizonie spotyka hipiskę Darię. Wspólnie z nią wybiera się w podróż do Zabriskie Point, najniższego punktu w Ameryce położonego w słynnej Dolinie Śmierci.
