WP Film

Polecane

Pola Raksa

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
Data urodzenia

14.04.1941

Miejsce urodzenia

Lida, Polska (pod okupacją ZSRR), obecnie Białoruś

Profesja

aktorka

Filmografia

Nic nie stoi na przeszkodzie (Irena)

Błękitny pokój (Izabella)

Szatan z 7-ej klasy (Wanda)

Czterej pancerni i pies (Marusia Ogoniok)

Tulipan (Dziennikarka Barbara Kubicka)

Uprowadzenie Agaty (matka Agaty)

Przygoda z piosenką (piosenkarka Mariola Brońska)

Aria dla atlety (Cecylia)

Rękopis znaleziony w Saragossie (Inezilia, siostra Camilli)

Bicz boży (Hania, ukochana Pawła)

Paryż - Warszawa bez wizy (Elżbieta)

Rzeczywistość (Marysia)

Zerwany most

Pogoń za Adamem (Kama)

Panienka z okienka (Hedwiga - Marysia Kalinowska)

Beata (Beata Kłosowicz)

Ich dzień powszedni (Grażyna)

Popioły (Helena)

Polska aktorka, do tej pory utożsamiana przede wszystkim z rolą Marusi w serialu „Czterej pancerni i pies”.

Urodziła się 14 kwietnia 1941 roku w Lidzie na Białorusi. Przez krótki okres studiowała polonistykę we Wrocławiu, jednak koleje losu sprawiły, że zmieniła kurs i zdecydowała się na aktorstwo w PWSFTViT w Łodzi (dyplom w 1964 roku).

Po studiach z miejsca otrzymała angaż w Teatrze Powszechnym w Łodzi, gdzie gościła przez cztery kolejne lata, by w 1968 roku przenieść się do Teatru Współczesnego w Warszawie. Za rolę Julii w dramacie Szekspira na deskach tego pierwszego, otrzymała nagrodę podczas Festiwalu Teatrów Dramatycznych.

Jej kariera zaczęła się jak w bajce – jako początkująca studentka polonistyki została bowiem „wypatrzona” przez jednego z fotoreporterów w barze mlecznym. Wzięła udział w sesji zdjęciowej do pisma „Dookoła świata” i została Dziewczyną Tygodnia.

Już wkrótce otrzymała propozycję wzięcia udziału w castingu do „Szatana z siódmej klasy” (1960), w którym w efekcie zadebiutowała. W tym samym roku pojawiła się też w filmie politycznym „Rzeczywistość” Antoniego Bohdziewicza.

Ładna i zdolna, szybko została zauważona i bez trudu otrzymywała dalsze propozycje.

W 1963 roku wystąpiła u boku Zbyszka Cybulskiego w obyczajowym filmie Aleksandra Ścibora-Rylskiego „Ich dzień powszedni”, zaś rok 1964 to dwie główne role Raksy (w „Beacie” Anny Sokołowskiej oraz w „Panience z okienka” Marii Kaniewskiej) oraz występ u Wojciecha Jerzego Hasa w arcydziele „Rękopis znaleziony w Saragossie”.

W 1965 roku zagrała Helenę – miłość Olbromskiego (w tej roli Daniel Olbrychski) w ekranizacji „Popiołów” w reżyserii Andrzeja Wajdy, a w 1966 roku ponownie spotkała się z Marią Kaniewską na planie „Palca bożego”.

W tymże roku rozpoczęła się jej przygoda z bijącym rekordy popularności serialem „Czterej pancerni i pies” Andrzeja Czekalskiego i Konrada Nałęckiego z Januszem Gajosem i Franciszkiem Pieczką w rolach głównych. Kreacja Marusi przyniosła jej ogromną popularność w kraju i poza jego granicami oraz Nagrodę Ministra Obrony Narodowej I stopnia.

W 1967 roku zagrała główną rolę w komedii Hieronima Przybyła „Paryż – Warszawa bez wizy”, rok później wystąpiła w komedii muzycznej Stanisława Barei „Przygoda z piosenką”.

W międzyczasie zagrała tytułową rolę w filmie produkcji ZSRR „Zosia” (nagroda pisma „Sowietskij Ekran” na MFF w Moskwie).

W późniejszych latach wystąpiła w trzech produkcjach węgierskich, w kraju pojawiając się w roli królowej Ody w fabularyzowanym filmie „Dux Polonorum – Niemcza 1017 rok” (1978), opowiadającym o Bolesławie Chrobrym oraz jako Cecylia w „Arii dla atlety” Filipa Bajona.

W filmie grywała jednak coraz mniej. Ostatnią rolą Raksy jest występ u Marka Piwowskiego w „Uprowadzeniu Agaty” (1993).

W latach 1967, 1969 i 1970 nagradzana była „Srebrną Maską” w plebiscycie na najpopularniejszą aktorkę. Otrzymała odznaczenia państwowe Złoty Krzyż Zasługi (1974) oraz odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (1979).

Po odejściu od zawodu aktorskiego, Pola Raksa zajęła się modą.