wp

Witold Pyrkosz

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się

Charakterystyczny polski aktor filmowy i teatralny, ostatnio kojarzony przede wszystkim z rolą Lucjana Mostowiaka w „M jak miłość”. Ma na swoim koncie przeszło sto, głównie drugoplanowych ról filmowych i telewizyjnych, które kreuje już od ponad pół wieku. W masowej wyobraźni zapisał się także jako Duńczyk z „Vabank”, Balcerek z serialu „Alternatywy 4” oraz Pyzdra z „Janosika”.

wp

Urodził się 24 grudnia 1926 roku we Lwowie. Studiował w krakowskiej PWSA, którą ukończył w 1954 roku. Przez pewien czas pracował jako intendent w Centralnej Poradni Ochrony Macierzyństwa i Zdrowia Dziecka.

W 1955 roku debiutował na scenie, a rok później – w filmie Jerzego Kawalerowicza „Cień” (1956). Związany był z wieloma teatrami, najdłużej zagrzewając miejsce w Teatrze Ludowym w krakowskiej Nowej Hucie (1955-64) i w Polskim we Wrocławiu (1964-75).

Rok po debiucie filmowym zagrał w dziele Andrzeja Munka „Eroica” (1957), w kolejnych latach pojawiając się w produkcjach Witolda Lesiewicza („Rok pierwszy” 1960, „Kwiecień” 1961, „Nieznany” 1964) i Zygmunta Kuźmińskiego („Milczące ślady” 1961, „Drugi brzeg” 1962, „Zejście do piekła” 1966).

W 1964 roku zagrał u Wojciecha Jerzego Hasa w „Rękopisie znalezionym w Saragossie”, a rok później spotkał się z Sylwestrem Chęcińskim na planie „Katastrofy” oraz z Januszem Morgensternem na planie wojennego filmu „Potem nastąpi cisza” (1965).

W latach 1966-69 występował w popularnym serialu „Czterej pancerni i pies”, w międzyczasie dwukrotnie współpracując z Januszem Majewskim na planie „Sublokatora” (1966) i „Wenus z Ille” (1967), pojawiając się w roli „Warszawiaka” w „Samych swoich” (1967) Sylwestra Chęcińskiego oraz w epizodycznej roli w adaptacji „Lalki” (1968) w reżyserii Hasa.

wp

Z Chęcińskim współpracował później kilkakrotnie: w 1969 roku przy okazji kryminału „Tylko umarły odpowie”, na planie „Nie ma mocnych” (1974) i „Bo oszalałem dla niej” (1980).

Zanim pojawił się w pamiętnej roli Jędrusia Pyzdry w serialu TV i filmie „Janosik” (1973, 1974) Jerzego Passendrofera, zagrał u niego w wojennym „Dniu oczyszczenia” (1969) i sensacyjnej „Akcji Brutus” (1970). Wystąpił w historycznych obrazach w reżyserii Ewy i Czesława Petelskich: „Kopernik” (1972) i „Kazimierz Wielki” (1975).

W 1977 stworzył jedną z głównych ról w filmie Jerzego Sztwiertni „Niedziela pewnego małżeństwa w mieście przemysłowym średniej wielkości”, będącego jaskółką rodzącego się Kina Moralnego Niepokoju, później grając u Wajdy w „Bez znieczulenia” (1978) i u Zanussiego w „Constans” (1980) - filmach będących już klasycznymi przykładami tego nurtu.

W 1979 roku występował w serialu Jerzego Hoffmana „Do krwi ostatniej”, w latach 1980-82 grał proboszcza w serialu „Dom” Jana Łomnickiego, a w 1983 roku – Józefa Balcerka w serialu Stanisława Barei „Alternatywy 4” (Nagroda Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji).

W 1981 roku zasłynął z roli Duńczyka w kryminalnej komedii Juliusza Machulskiego „Vabank” z Janem Machulskim i Leonardem Pietraszakiem, do roli wracając trzy lata później w sequelu „Vabank II czyli riposta”. W 1987 roku ponownie spotkał się z Machulskim, grając rolę Zenony Bombaliny w „Kingsajz”, a w 1999 roku zagrał u niego epizod księdza w „Kiler-ów 2-óch”.

wp

Rok 1987 to występ u Jerzego Ridana w „Sonacie marymonckiej”, 1988 – główna rola u Antoniego Krauze w „Dziewczynce z hotelu Excelsior”, a 1989 – udział w komedii Pawła Trzaski „Rififi po sześćdziesiątce” z Wiesławem Gołasem.

Zanim związał się na stałe z bijącym rekordy popularności serialem „M jak miłość” (od 2000 roku), gdzie wcielił się w rolę seniora rodu - Lucjana Mostowiaka, zagrał m.in. u Jana Jakuba Kolskiego w komedii „Szabla od komendanta” (1995) i u Antoniego Krauze w „Akwarium” (1995) oraz pojawił się w roli Koconia w serialu „Rodziców nie ma w domu” (1998), Bezdomnego „Borygo” w „Banku nie z tej ziemi” (1993-94) i Gawędziarza „Sabały” w „Barze Atlantic” Janusza Majewskiego (1996).

W ostatnich latach aktor raczej rzadko występuje w innych produkcjach, poza „M jak miłość”. W 2003 roku grał w serialu „Tygrysy Europy” Jerzego Gruzy, a w 2006 powrócił do roli Balcerka na planie „Dylematu 5”.

Często występuje w obsadzie dubbingu. Brał udział w realizacji polskich wersji językowych do tak znanych filmów, jak: „Herkules”, „Tarzan”, „Toy Story 2”, „Nawiedzony dwór”, „Rogate ranczo”, „Auta”.

Jest laureatem Kryształowego Granatu przyznawanego na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu (2002), Telekamery dla Najlepszego Aktora (2005), Superwiktora (2006) oraz Nagrody Specjalnej „Złote Spinki”, wręczonej podczas uroczystości „Telekamer 2007”.

Data urodzenia

24.12.1926

Miejsce urodzenia

Lwów (obecnie Ukraina)

Filmografia

Toy Story 2 3D (Pit)

Auta 2 (Złomek)

Bez znieczulenia

Kingsajz (Zenona Bombalina)

Wojna światów - następne stulecie (sędzia)

Znaki na drodze (Właściciel warsztatu samochodowego)

Sami swoi (Warszawiak)

Złomka bujdy na resorach (Złomek)

Akwarium

Skok (dubbing roli Zientary, pracownika PGR-u, granego przez Witolda Dederkę; nie występuje w czołówce)

Kiler-ów 2-óch

Latające machiny kontra Pan Samochodzik (Lejwoda Bil)

Potem nastąpi cisza (porucznik Leoniak, oficer informacji)

Vabank (Duńczyk)

Godzina szczytu (pan Stasio)

Sławna jak Sarajewo (Szafraniec)

Ślad na ziemi (serial)

Błękitny pokój (Siostrzeniec Anglika)

Kopernik (serial) (Prepozyt Płotowski)

Ten okrutny, nikczemny chłopak (Milicjant)

Kopernik (Prepozyt Płotowski)

Bar "Atlantic" (Gawędziarz Sabała)

To ja zabiłem (Obrońca Morawskiego)

Akcja Brutus (Major Jan Skrzypczak Boruta)

Lissi na lodzie (Dziadek)

Dylematu 5 (Józef Balcerek)

Auta (Złomek)

Trzy dni bez wyroku (kapitan Rzoch)

Constans (Mariusz)

Vabank II czyli Riposta (Duńczyk)

Złota kaczka (Żołnierz w karczmie)

Ostatni po Bogu (Członek załogi)

Meta (Kazik Kaczyński Kaczor)

A żyć trzeba dalej

Cień

Kazimierz Wielki (przywódca biczowników)

Lalka (licytant)

Rękopis znaleziony w Saragossie (potępiony Błażej)

Nie ma mocnych (Warszawiak)

Rykowisko (Rozbicki)

wp
wp