Abbas Kiarostami

Abbas Kiarostami urodził się w Teheranie w Iranie 22 lipca 1940 roku. Zaczął się interesować sztuką już w bardzo młodym wieku. Kiedy miał osiemnaście lat opuścił dom, aby móc studiować malarstwo. W latach 1960-68 tworzył czołówki filmów, np. słynnego filmu Gheyshar Masauda Kimiai’ego. Kiedy pracował w policji jako urzędnik, rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych.

W 1969 roku razem z przyjacielem założył wydział filmowy w Instytucie Rozwoju Intelektualnego Dzieci i Młodzieży. Wydział ten w przyszłości miał się stać jednym z najbardziej prestiżowych studiów w Iranie. Właśnie tam powstały dzieła takich reżyserów, jak Amir Naderi, Bahram Beyzai, Dariush Mehrjui, Ebrahim Forozesh.

Od 1970 roku Kiarostami wyreżyserował wiele filmów, zarówno krótkomaterażowych, jak i fabularnych.Jego ulubionym tematem aż do 1991 roku były dzieci. Kiarostami często pracuje z aktorami-amatorami, na ogół w plenerze. Jego dzieła są poetyckie, można w nich także odnaleźć humor jak z Czechowa.

Kiarostami był też członkiem jury wielu festiwali filmowych, np. w Locarno (1990), w Cannes (1993), Wenecji (1995) i San Sebastian (1996). W 1997 roku otrzymał Złotą Palmę za „Smak wiśni”. Także w Cannes otrzymał nagrodę Rosselliniego (1992), natomiast UNESCO nagrodziło go w 1997 medalem Felliniego.

Jego filmy „Przez gaj oliwny”, „Gdzie jest dom mojego przyjaciela?”, „A życie trwa dalej” stanowią swojego rodzaju trylogię. Każda część cyklu rozgrywa się w tym samym regionie i wynika z poprzedniej, tworząc pewną całość, w której głównym tematem staje się spotkanie życia ze śmiercią.

Abbas Kiarostami w latach 1969-1982 był mężem Parvin Amir-Gholi. Małżeństwo zakończyło się rozwodem. Para ma dwóch synów: Ahmada (ur. 1971) i Bahmana (ur. 1978).