Największy sukces Percy’ego Adlona i jego, założonej wspólnie z małżonką, firmy producenckiej. Dwie muzyczne nominacje do Oscara (1989), Cezar dla najlepszego filmu zagranicznego (1989), nagroda krytyków ERNST-LUBITSCH dla najlepszej komedii (1988), dwie nagrody niemieckiego przemysłu filmowego (1988), nominacja do Independent Spirit Award (1989), nagroda za najlepszy film na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Seattle (1988). Światowa premiera filmu odbyła się na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rio de Janeiro w 1987 roku. I tam „Bagdad Cafe” zdobyło przychylność jury i publiczności. Gdzieś na skraju pustyni Mojave, gdzieś między Las Vegas a Disneylandem para niemieckich turystów w średnim wieku sprzecza się i rozstaje. W ten właśnie sposób poznajemy jedną z głównych bohaterek tej niezwykłej opowieści o zwykłych ludziach – pulchną Jasmine (Marianne Sägebrecht), skrępowaną gorsetem i konwenansami Europejkę. Kobieta dociera do tytułowego zapomnianego motelu „Bagdad Cafe” prowadzonego przez wyzwoloną