Cezary Harasimowicz

Urodził się 20 sierpnia 1955 roku w Łodzi. Po ukończeniu średniej szkoły muzycznej studiował historię sztuki w londyńskim Cortauld Institute of Art i polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1980 roku ukończył Studium Aktorskie przy Teatrze Polskim we Wrocławiu, z którym związał się na cztery kolejne lata, z kolei w 1986 roku został absolwentem Zaocznego Wyższego Zawodowego Studium Scenariuszowego PWSFTViT w Łodzi. W tym samym roku zadebiutował jako współtwórca dialogów do filmu „Weryfikacja” Mirosława Gronowskiego, a dwa lata później – jako współautor scenariusza do filmu „Koniec” Bogusława Lindy (1988).

Zanim na poważnie zajął się pisaniem scenariuszy - zajęciem, z którego teraz najbardziej słynie, dał się poznać, zgodnie ze swoją pierwszą profesją, jako aktor filmowy. Zadebiutował w epizodycznej roli arystokraty w ekranizacji „Trędowatej” w reżyserii Jerzego Hoffmana (1976). Później dwukrotnie zagrał u Jerzego Domaradzkiego („Wielki bieg” 1981, „Planeta Krawiec” 1983), wystąpił w jedynej, pierwszoplanowej roli ekranowej w „Sezonie na bażanty Wiesława Saniewskiego (1985), dołączył do obsady seriali „Zmiennicy” Stanisława Barei (1986) i „Crimen” Laco Adamika (1988) oraz zagrał epizod u Krzysztofa Kieślowskiego („Dekalog. Dziesięć” 1988).

Pięć lat później ponownie spotkał się z Kieślowskim, grając inspektora w głośnej produkcji „Trzy kolory. Biały” (1993) i wystąpił w niewielkiej roli turysty w „Darmozjadzie polskim” Łukasza Wylężałka (1997), były to jednak jedyne późniejsze występy aktorskie Harasimowicza w filmach, do których nie napisał scenariusza.

Od końca lat 80-tych, generalnie raczej rzadko pojawiał się na ekranie, poświęcając się przede wszystkim twórczości scenariopisarskiej.

** Największym, do tej pory, sukcesem Harasimowicza była współpraca z Maciejem Dejczerem nad scenariuszem do głośnego obrazu „300 mil do nieba” (1989) oraz samodzielny scenariusz do, zrealizowanego w europejskiej koprodukcji „Bandyty” w jego reżyserii (1997, nagroda na FPFF w Gdyni). Trzy lata wcześniej, niezrealizowany jeszcze wówczas scenariusz do „Bandyty” przyniósł mu zwycięstwo w konkursie Hartley-Merrill w Stanach Zjednoczonych, co umożliwiło Harasimowiczowi udział w warsztatach Roberta Redforda w Sundance Institute.**

Dość często współtworzył scenariusz, z reguły wraz z reżyserem filmu lub –jak w przypadku „Ja wam pokażę!”, z autorką pierwowzoru, Katarzyną Grocholą.

Podpisał się jako współautor scenariusza do politycznego filmu „Stan strachu” Janusza Kijowskiego (1989, również występ aktorski), seriali: „Bank nie z tej ziemi” Waldemara Dzikiego (1993-94) i „Ekstradycja 3” Wojciecha Wójcika i głośnych produkcji ostatnich lat: „Kochankowie z Marony” Izabelli Cywińskiej (2005), „Wróżby kumaka” Roberta Glińskiego (2005) i „Ja wam pokażę!” z Grażyną Wolszczak w roli głównej (2006).

Pierwszym, samodzielnie napisanym scenariuszem był ten do filmu „Babisia” Krzysztofa Żurowskiego, zrealizowanego w ramach telewizyjnego cyklu „Kawalerki” (1989). Później napisał scenariusz do „Seszeli” Bogusława Lindy, gdzie zagrał również jedną z ról (1990), do „Lazarusa” Waldemara Dzikiego (1993), słynnego dramatu „Daleko od okna” Jana Jakuba Kolskiego, z Dominiką Ostałowską i Bartoszem Opanią (2000, nominacja do Orła) i do serialu „Przeprowadzki” Leszka Wosiewicza (2000-2001).

Cezary Harasimowicz dał się również poznać jako utalentowany pisarz („Victoria”, „Pesel 890604…”, „Nieoczekiwana zmiana płci”) i dramaturg (sztuka „Dziesięć pięter”, uhonorowana I nagrodą w konkursie Teatru Telewizji w 1999 roku i zrealizowana rok później przez Witolda Adamka z udziałem Bartosza Obuchowicza i samego autora). To nie jedyna aktywność twórcza Harasimowicza na niwie Teatru TV – wystąpił w kilku innych spektaklach, był scenarzystą sztuki „Szczęśliwi we troje” i cyklu „Szczęście na telefon”.

Ostatnim projektem filmowym powstałym wg scenariusza Harasimowicza i z jego udziałem jest komedia Konrada Aksinowicza „Zamiana” z Piotrem Gąsowskim i Grażyną Wolszczak (2009).