Chandra Wilson

Urodziła się 27 sierpnia 1969 roku w Houston w stanie Teksas. Już jako 5-latka dawała pierwsze występy w scenicznych musicalach, razem z zespołem Theatre Under the Stars. Aktorskie zdolności rozwijała najpierw w profilowanym liceum, później na studiach dramatycznych w Tisch School of the Arts przy New York University, a następnie w prestiżowym Instytucie Lee Strasberga w Nowym Jorku, do którego uczęszczała przez cztery lata. Solidne wykształcenie i niewątpliwy talent przełożyły się na wiele ról teatralnych, które kreowała na deskach nowojorskich teatrów. Debiutancka rola w sztuce „The Good Times are Killing Me” przyniosła jej Theater World Award. Zupełnie za to nie przekładały się na role filmowe, czy telewizyjne.

Pierwsze doświadczenia w pracy na małym ekranie związane były z reklamą (m.in. Burger Kinga). Debiutem ekranowym była rola w jednym z odcinków popularnego „The Cosby Show” (1989), a pierwszym występem na dużym ekranie – epizod w głośnym dramacie „Filadelfia” Jonathana Demme’a, z Denzelem Washingtonem i oskarowym Tomem Hanksem (1993). Jej filmowe występy można policzyć na palcach jednej ręki. Poza „Filadelfią”, był to western „Na granicy” Johna Saylesa, z Krisem Kristoffersonem i Matthew McConaugheyem (1996), komedie: „Przywódca – zwariowana komedia prezydencka” (2003) i „Powrót do klasy” (2006) oraz, powstały całkiem niedawno dramat „Frankie i Alice” Geoffreya Saxa, z Halle Berry w roli tytułowej (2009). Nieco lepiej rzecz miała się z obecnością Chandry na małym ekranie, choć poza regularną rolą Claudii w post-Seinfeldowskim serialu „Bob – swój chłop” (który, źle przyjęty przez widzów, doczekał się zaledwie dziewięciu odcinków), jej udział w produkcjach telewizyjnych ograniczał się właściwie wyłącznie

gościnnych występów. Zagrała w pojedynczych odcinkach takich seriali, jak: „Prawo i porządek” 1992, 2002, 2005), „Cosby” (2000), „Seks w wielkim mieście” (2002), „Sędziowie z Queens” (2003), czy „Rodzina Soprano” (2004).

Generalnie, długo musiała czekać na swoje „5 minut” i błogosławiony czas, kiedy mogłaby utrzymywać się z pracy w swoim zawodzie. Wcześniej propozycji było tak mało, że musiała podjąć normalną pracę zarobkową w jednym z amerykańskich oddziałów Deutsche Banku, którego pracownicą była przez osiem lat.

Przełom w karierze aktorki nastąpił w 2005 roku, wraz z otrzymaniem roli dr Mirandy Bailey w serialu „Chirurdzy”. Mimo, że ta napisana była początkowo dla „białej kobiety o jasnych włosach”, Wilson tak przekonująco wypadła podczas zdjęć próbnych, że ostatecznie to właśnie ona dostała szansę zagrania roli Nazi. Kreacja przyniosła jej ogromną popularność, nie tylko czyniąc z Wilson międzynarodową gwiazdę, ale przynosząc także szereg nagród i nominacji, m.in. trzy Image Awards, dwie Screen Actor Guild Awards (indywidualną i zespołową) i jedną People’s Choice Award (w kategorii Favorite Scene Stealing Star) oraz trzy nominacje do Emmy i dwie – do Satellite Award.

W 2008 roku wzięła udział w dramacie TV „Accidental Friendship”, zgarniając nagrodę Prism. Ostatnią produkcją z jej udziałem jest wspomniany już dramat „Frankie i Alice” Geoffreya Saxa, z Halle Berry i Stellanem Skarsgårdem (2009).