Człowiek

jest szeroki: od afgańskich uchodźców, przez Żyda, który stracił córkę w samobójczym zamachu terrorystycznym, Irlandkę, która dorastała bez biologicznych rodziców, po amerykańskich więźniów skazanych na karę śmierci. Celowo nie określono dokładnie ich tożsamości. Nie znamy ich imion ani miejsca zamieszkania. Stajemy w ten sposób twarzą w twarz z Innym, z przedstawicielem naszego gatunku, z niesprecyzowanym nią lub nim – obywatelami naszego świata, mającymi różne emocje, sposób myślenia i percepcję rzeczywistości. Obserwujemy tym samym zbiorowe ludzkie doświadczenie we wszystkich jego formach i odmianach – od głęboko osobistych, często tragicznych historii o biedzie, przemocy domowej i cierpieniu, po opowieści o miłości, radości, a także euforii płynącej z samego faktu życia. Zaczynamy zdawać sobie sprawę, czym dla ludzi może być szczęście, miłość, małżeństwo, zemsta, przemoc, wolność, homoseksualizm, bieda i śmierć. Poznajemy, czym tak naprawdę jest nasza egzystencja na Ziemi i z jakimi stanami i problemami

się wiąże. Nasza planeta zobrazowana jest tu w niezwykle wysublimowany sposób. Wykorzystano nigdy wcześniej nie pokazywane zdjęcia Ziemi z lotu ptaka, którym towarzyszy odpowiednio dobrana pod względem nastroju muzyka. Dzięki temu na ekranie powstaje filmowa oda na temat piękna otaczającego nas świata. Zdjęcia do filmu kręcono przez trzy lata. Ekipa filmowa liczyła 6 osób, a do przeprowadzenia wywiadów zatrudniono dziennikarzy.