Dziś jestem blondynką

się wielotygodniowemu leczeniu w klinice. Choć wspierają ją wspaniali przyjaciele i rodzina ze zdumieniem odkrywa, że nie traktują jej oni jak dotychczasowej Sophie. Powoli staje się „chorą”, na którą patrzy się jedynie poprzez jej medyczny przypadek. Dziewczyna postanawia mężnie stawić rakowi czoła i nie pozwolić by zaszufladkowano ją w schemacie smutnej i zdesperowanej pacjentki. Żegna się ze swoimi pięknymi włosami i postanawia kupić dziewięć rożnych peruk (tytuł książki van der Stap właśnie do nich się odnosi), by pod każdą z nich żyć możliwie daleko od wyniszczającej choroby. W szpitalu karnie poddaje się co raz silniejszej terapii, jednak w wolnych chwilach jako blondwłosa Pam podróżuje z przyjaciółmi, jako Daisy rzuca się w wir szalonych imprez, zaś będąc rudowłosą, romantyczną Sue podrywa mężczyzn… Nagle okazuje się, że ma siłę nie na jedno, ale na dziewięć wspaniałych żyć. To w którym występuje rak zostaje zepchnięte w daleki kąt…

Pełne emocji i pasji aktorstwo Lisy Tomaschewsky wspiera świetnie grający jej przyjaciela David Rott. Praktycznie każda z drugoplanowych ról pozwala aktorom stworzyć zapadające w pamięć kreacje. Pokazywany w Polsce, w klika miesięcy po niemieckiej premierze, film powoli zdobywa dużą popularność w Europie. Osoby, które zetknęły się z chorobą nowotworową znajdują w nim szczerość, zdrowi widzowie odkrywają jak ciekawe i różnorodne może być życie, a międzynarodowa krytyka docenia wspaniałą reżyserię Marca Rothermunda, który zmierzył się z trudnym tematem i wyszedł z niego zwycięsko. Podobnie jak jego główna bohaterka.