Eartha Kitt

Eartha Kitt urodziła się 17 stycznia 1927 r. na plantacji bawełny w North, w Karolinie Południowej, a wychowywała w Harlemie, w Nowym Jorku. Kitt była czarnoskórą aktorką, piosenkarką, tancerka oraz gwiazdą kabaretową. Jej matka była z pochodzenia Cherokee i Afroamerykanką, zaś jej ojciec niemieckiego lub holenderskiego. Sama Eartha utrzymywała, że została poczęta przez gwałt.

Do 8 roku życia wychowywała ją Anna Mae Riley, potem zamieszkała z inną rodziną, aż do śmierci Riley. Następnie, w wieku 16 lat, Eartha Kitt przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie uczęszczała do New York’s High School of Performing Arts. Wstąpiła do grupy tanecznej Katherine Dunham’s, z którą podróżowała po Stanach, Meksyku, Ameryce Południowej i Europie.

Z czasem nauczyła się języków – Eartha Kitt potrafiła mówić w czterech językach, a śpiewać w siedmiu. Kiedy Dunham wrócił do USA (1948), wielojęzyczna Kitt zamieszkała w Paryżu, tam zyskała sławę jako piosenkarka w klubach nocnych. Jej pierwsze wokalne perełki to: Let’s do it, Champagne taste, C’est si bon, Just an old fasioned girl, Love for sale, Uska dara, Under the bridges of Paris i największy, który zapewnił jej rozpoznawalność i serca widowni, to Santa Baby – przebój bożonarodzeniowy z 1953 roku.

Eartha Kitt - debiut

Eartha Kitt debiutowała w 1951 roku, jako Helena Trojańska u Orsona Welles’a (znany z realizacji słuchowiska Wojna Światów z 1938), w inscenizacji Doktora Fausta. W następnym roku, przyjechała do Broadway’u na musical New Faces, na którym wszystkich oczarowała swoim zmysłowym utworem C’est si bon.

Był to pierwszy z wielu hitów Earthy Kitt, który był regularnie grany w „białych” radiostacjach, w latach 50’. Nieliczni czarnoskórzy performersi mieli taką możliwość, lecz ton i barwa głosu Kitt była tak oryginalna i piękna, że nie patrzono na jej pochodzenie czy kolor skóry, a tylko na talent.

Eartha Kitt - kariera

Późniejsze występy Earthy Kitt na Broadway’u dotyczyły roli Mehitabel – kota ulicznego w musicalu Shinbone Alley z 1958 r. Chociaż uważano ją za artystkę towarzyszącą sztuce poprzez umiejętności wokalne, krytycy uważali Earthe za gwiazdę tymczasową, sezonową, o której szybko słuch zaginie. Lecz Kitt często ukazywała się w dobrych filmach, w których dominowała afroamerykańska obsada, np.: Anna Lucasta (1958) i St. Louis Blues (1958).

Występując w lubianych przez widzów programach telewizyjnych w latach 50’ i 60’, nieoczekiwanie zyskała grono fanów, którym przypadła do gustu jej charakterystyczna rola Kobiety Kota w odcinkach Batmana z 1967 r. za którą pamiętana jest do dzisiaj.

Kitt popadła w tarapaty, gdy publicznie, w Białym Domu, przy ówczesnej pierwszej damie Lady Bird Johnson, wygłosiła parę mów potępiających wojnę w Wietnamie. Kitt dostała zakaz przebywania w USA na parę lat. Aktorka nie była tylko kontrowersyjna dla „białego” mainstream’u.

W teatrze Harlem’s Apollo została wygwizdana przez publiczność, mającą dosyć jej protekcjonalnego zachowywania się na scenie. Po paru latach spędzonych w Anglii, gdy minął czas wygnania, Kitt wraca do USA żeby zagrać wraz z piękną czarnoskórą Pam Grier w filmie Friday Foster z 1975 r.

W 1978 roku wraca na Broadway, gdzie gra w musicalu Timbuktu. W 1989 roku zagrała Freye w komedii stylizowanej humorem Monty Pythona – film ten to Eryk Wiking.

Następnie stworzyła postać szalonej i starej wiedźmy w filmie Największy koszmar Ernesta (1991). Do końca życia występowała na ekranach, warto tu wspomnieć następujące produkcje: Bumerang (1992) w roli głównej zagrał słynny Eddie Murphy, Harriet Szpieg (1996).

W 2000 roku Kitt znów dała o sobie znać, podkładając głos do postaci Yzmy w znanej animacji Disneya - Nowe szaty króla. Eartha Kitt jest również autorką książkowego wydania swoich wspomnień, a w 1982 roku powstał o niej film dokumentalny pod tytułem All by myself.

Aktorka umiera 25 grudnia 2008 roku w Nowym Jorku. Przyczyną śmierci jest rak okrężnicy. The Simpsons - kreskówka znana na całym świecie - upamiętniła Earthe Kitt w odcinku Once upon a time in Springfield z 2010 roku, w którym pojawia się postać Kitt z podłożonym głosem aktorki.