Eric Dane

Urodził się 9 listopada 1972 roku w San Francisco, jako starszy z dwójki braci. Jego ojciec był architektem i projektantem wnętrz, mama zajmowała się domem. Bakcyla aktorskiego złapał jako uczeń szkoły średniej, biorąc udział w amatorskim przedstawieniu sztuki „All My Sons” Arthura Millera. Poza tym wybijał się jako sportowiec, z czasem jednak te zainteresowania ustąpiły pasji aktorskiej.

Na początku lat 90-tych wyjechał do Los Angeles, gdzie udało mu się załapać na plan takich produkcji telewizyjnych, jak familijny serial „Saved by the Bell” (1991, debiut), „Cudowne lata” (1993), „Świat według Bundych” (1995), czy „Roseanne” (1996).

W 1995 roku zaliczył pełnometrażowy debiut na małym ekranie, pojawiając się w drugoplanowej roli u boku samej Glenn Close w biograficznym dramacie „Tajemnica Margerethe Cammermayer”.

W 1999 roku po raz pierwszy miał okazję wystąpić dla kinowej publiczności w drugoplanowej roli w dramacie „Koszykówka” z Peterem Coyotem, a w 2001 roku spotkał się zawodowo z Balthazarem Gettym – późniejszym przyjacielem i ojcem chrzestnym jego syna, na planie komedii „Sol Goode”. W 2005 roku obaj panowie zagrali razem ponownie, w horrorze „Krwawa uczta”.

Jednocześnie kontynuował występy na małym ekranie, pojawiając się zarówno w pełnometrażowych filmach, jak i, gościnnie, w serialach. W 2001 roku po raz pierwszy spróbował sił w roli lekarza w serialu „Gideon’s Crossing”, rok później wystąpił w kilku odcinkach „Amerykańskiej ambasady”, a w latach 2003-2004 kreował rolę Jasona Deana w „Czarodziejkach”. Poza tym zagrał obok Jeremy’ego Daviesa w horrorze TV „Helter Skelter” (2004) oraz partnerował Emmanuelle Vaugier na planie telewizyjnego filmu akcji sci-fi „Bezcenna Jane” (2005).

** Rok 2006 śmiało nazwać można przełomowym w karierze Dane’a. Nie tylko trafił na plan sequeli tak głośnych produkcji, jak thriller „Ocean strachu 2” i film akcji sci-fi „X-Men: Ostatni bastion”, nie tylko wystąpił w pierwszej, gwiazdorskiej roli w telewizyjnej komedii „Wedding Wars”, ale przede wszystkim dołączył do zespołu aktorskiego serialu, który wkrótce stał się jednym z największych przebojów małego ekranu ostatnich lat. Mowa o „Chirurgach” i roli przystojnego, odrobinę łobuzerskiego lekarza chirurgii plastycznej, Marka Sloana.**

Przygodę z „Grey’s Anathomy” (angielski tytuł) zaczął od gościnnych występów podczas trwania drugiego sezonu serialu. Jego pojawienie się (szczególnie pamiętna scena wyjścia spod prysznica w samym ręczniku) wywołała falę tak pozytywnych reakcji ze strony wiernych widzów, że zapewniło mu to stałe miejsce na planie „Chirurgów”, począwszy od III sezonu. W 2007 roku, wraz z zespołem pozostałych aktorów odebrał nagrodę Screen Actors Guild za dokonania aktorskie. W międzyczasie znalazł czas, by pojawić się na dużym ekranie w głośnej komedii romantycznej „Marley i ja” z Owenem Wilsonem, Jennifer Aniston, Kathleen Turner i Alanem Arkinem (2008).