Ewa Sałacka-Kirstein

Urodziła się 3 maja 1957 roku w Warszawie, w rodzinie filmowca – jej mama, Barbara Sałacka jest reżyserką telewizyjną. Studiowała na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi, którą ukończyła w 1981 roku, dyplom zrobiła jednak dopiero cztery lata później. W międzyczasie, na kilka lat wyemigrowała z kraju, wraz z ówczesnym mężem, Krzysztofem Krauze. W latach 1981-83 była aktorką wiedeńskiego Volkstheater, następnie wyjechała na krótko do Paryża. Po powrocie do kraju, przez pewien czas była związana z teatrem w Radomiu i Kielcach. Na ekranie zadebiutowała jeszcze jako studentka, pojawiając się w 1979 roku w niewielkim epizodzie w głośnym filmie „Aria dla atlety” w reżyserii, również debiutującego wówczas Filipa Bajona. Przed wyjazdem na Zachód, zdążyła jeszcze pojawić się gościnnie w roli prostytutki w jednym z odcinków kryminalnego przeboju telewizji – serialu „07 zgłoś się”. Tuż po powrocie zagrała jedną z głównych ról w wojennym „Tragarzu puchu” Stefana Szlachtycza (1983). Pojawiła się też w kilku nowelkach,

zrealizowanych w ramach telewizyjnych cyklów filmowych: „Adopcja” (1982), „1944” i „Zdaniem obrony” (1984).

Popularność w kraju przyniosły jej występy w filmach drugiej połowy lat 80-tych: komedii erotycznej „Och, Karol” Romana Załuskiego, z Janem Piechocińskim i Dorotą Kamińską (1985), psychologicznej „Drugiej stronie słońca” Janusza Petelskiego, z Markiem Walczewskim (1986), w „Innej wyspie” Grażyny Kędzielawskiej, z Jadwigą Jankowską-Cieślak (1986) i „Oszołomieniu” Jerzego Sztwiertni, z Marią Pakulnis i Władysławem Kowalskim (1988). Śmiałe występy, charyzmatyczna osobowość i atrakcyjny wygląd szybko uczyniły z niej gwiazdę. W 1986 roku zagrała w wojenno-sensacyjnym, polsko-bułgarskim filmie „Pięć kobiet na tle morza”, rok później z kolei wystąpiła w dużej, fantastycznej produkcji polsko-radzieckiej „Klątwa doliny węży” z Krzysztofem Kolbergerem (1987). **Niejednokrotnie wcielała się w postaci kochanek i sekretarek głównych bohaterów (komedia erotyczna „Sztuka kochania” Jacka Bromskiego i rola sekretarki seksuologa Pasikonika, 1989; wojenno-sensacyjny film „Urodzony po raz trzeci” Stanisława Jędryki i rola

kochanki Pallinka 1989; serial sensacyjny „Pogranicze w ogniu” i rola kochanki Osnowskiego 1988, 1991; komedia sensacyjna „Fuks” i rola sekretarki Bagińskiego 1999).**

Grała też dziennikarkę („Pułapka” Adka Drabińskiego 1997, „Badziewiakowie” 1999, „Dziki 2. Pojedynek” 2005), dyrektorkę liceum (serial „Klasa na obcasach” 1998, 2000), pokojówkę („Tygrysy Europy” Jerzego Gruzy 1999), a nawet złą czarownicę (baśń dla dzieci „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka 1999) W latach 90-tych, poza karierą aktorską, zajęła się publicystyką filmową w telewizji i radiu. Mniej więcej w tym samym czasie podjęła również pracę w firmie dystrybucyjnej Syrena Entertainment Group. Wzięła udział w kilu spektaklach Teatru TV (m.in. „Kilka scen z życia Glebowa” i „Drugie życie” Jurija Trifonowa, w reżyserii Tomasza Zygadły; „Ogłoszenie” Stefana Szlachtycza; „Maria Elżbieta, Małgorzata”, „Niedostępna” i „Bal stulecia” w reżyserii Barbary Sałackiej; „Eichmann, czyli o banalności zła” Ryszarda Bera). **W nowym tysiącleciu rzadko pojawiała się na ekranie, a jeśli już, to z reguły w gościnnych rolach w telewizyjnych serialach („Lokatorzy”, „Na dobre i na złe”, „Pierwsza miłość”, „Zostać miss”). Ostatnią

większą rolą była kreacja reporterki Ewy w komediowym serialu „Dziki 2. Pojedynek” Krzysztofa Langa (2005).**

Zmarła tragicznie, 23 lipca 2006 roku, w następstwie wstrząsu anafilaktycznego po użądleniu osy. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.