Filip Bajon

Pierwsze kroki po opuszczeniu szkoły filmowej stawiał w zespole “Tor”, realizując filmy dokumentalne oraz fabularne krótko- i średniometrażowe.

Swój pierwszy film fabularny pt. “Powrót” Bajon zrealizował w 1977 r. i otrzymał za niego Złotą Kamerę - nagrodę magazynu “Film” dla najlepszego debiutanta roku.

Dwa lata później nakręcił głośny film “Aria dla atlety” opowiadający o dziewiętnastowiecznym zapaśniku (rola Krzysztofa Majchrzaka), który zdobywa wielką sławę występując w cyrkach w całej Europie.

Film został obsypany nagrodami na festiwalach krajowych i zagranicznych. Bajon otrzymał m.in. Brązowe Lwy Gdańskie oraz nagrodę za debiut reżyserski na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Remo.

W 1980 roku artysta nakręcił “Wizję lokalną 1901” - rekonstrukcję zdarzeń prowadzących do strajku szkolnego we Wrześni. Za ten obraz otrzymał Nagrodę Główną Jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Srebrnymi Lwami Gdańskimi nagrodzony został film Bajona “Wahadełko” (1984 r.), w którym Janusz Gajos wcielił się w rolę popadającego w szaleństwo Michała Szmanda.

Kolejne filmy Bajona to m.in. “Engagment” (1984), “Biała wizytówka”(1986), “Magnat” (1986), “Balu na dworcu w Koluszkach” (1989), “Sauna” (1992), “Lepiej być piękną i bogatą” (1993), “Poznań 56” (1996).

W 2001 roku artysta zrealizował “Przedwiośnie” na podstawie powieści Stefana Żeromskiego. Film otrzymał na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni nagrody za kostiumy, muzykę i scenografię. “Przedwiośnie” nagrodzono też Tarnowską Nagrodą Filmową oraz nagrodą Stowarzyszenia “Kina Polskie” za frekwencję - film obejrzało w kinach 1700 tys. widzów.

W 2006 roku Bajon nakręcił “Fundację”, opartą na faktach współczesną historię dwóch drobnych oszustów. Reżyser zadedykował swój film rosyjskiemu pisarzowi Mikołajowi Gogolowi.

Artysta ma na swoim koncie kilka filmów dokumentalnych. W 1998 r. zrealizował filmowy portret Ryszarda Kapuścińskiego pt. “Poszukiwany Ryszard Kapuściński”, a dwa lata później film “Portret męski we wnętrzu”, opowiadający o wyprawie grupy mężczyzn jachtem przez Atlantyk. Przez kilka lat był szefem nieistniejącego już Studia Filmowego “Dom”.

Bajon staje czasem także przed kamerą. W 1980 r. zagrał w serialu “Kto za?” Stefana Szlachtycza, wcielając się w rolę elektryka. Wystąpił także w austriackim filmie “Szanghai 1937” (1996) Petera Patzaka.

Artysta, oprócz kina, pasjonuje się literaturą. Jest autorem kilku powieści i opowiadań. Za wydaną w 1971 r. powieść “Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody” otrzymał nagrodę literacką im. Wilhelma Macha, przyznawaną za debiut powieściowy.

W latach późniejszych ukazały się opowiadania Bajona “Proszę za mną w górę” (1979), powieści “Serial pod tytułem” (1974) i “Podsłuch” (1994).

Filip Bajon odnosi sukcesy również jako reżyser teatralny. Wystawił m.in. “Płatonowa” Antoniego Czechowa w krakowskim Starym Teatrze oraz “Szaleństwa Jerzego III” Allana Benneta w warszawskim Teatrze Dramatycznym.