Halina Kowalska

Urodziła się 27 lipca 1941 roku w Brzezinach koło Łodzi. Studiowała na Wydziale Aktorskim PWSFTViT w Łodzi, którą ukończyła w 1966 roku. Była aktorką teatrów: imienia Bogusławskiego w Kaliszu (1966-67) oraz Komedia (1967-74), Kwadrat (1974-81) i Na Woli (1983-87) w Warszawie. W 1967 roku, podczas VII Kaliskich Spotkań Teatralnych zdobyła nagrodę SPATiFu dla młodego aktora, za rolę za rolę Julii w inscenizacji „Romea i Julii”.

** Zadebiutowała jeszcze jako studentka, rolą Celiny – wychowanki w pensjonacie prowadzonym przez zakonnice, w „Drewnianym różańcu” Ewy i Czesława Petelskich (1964).**

Po kilku latach przerwy wystąpiła w większych rolach w dwóch dramatach Romana Załuskiego – „Dom” (1970) i „Kardiogram” (1971) oraz w komediach: „Kłopotliwy gość” Jerzego Ziarnika, „Milion za Laurę” Hieronima Przybyła i – jako klientka biura matrymonialnego w „Nie lubię poniedziałku” Tadeusza Chmielewskiego (wszystkie z 1971 roku).

W 1973 roku pojawiła się u boku Jana Himilsbacha, Zdzisława Maklakiewicza i Igi Cembrzyńskiej w komedii Andrzeja Kondratiuka „Jak to się robi” oraz wystąpiła u boku Jana Nowickiego i Tadeusza Kondrata, w roli Adeli w skrajnie odmiennej w tonie, filmowej adaptacji „Sanatorium pod klepsydrą” w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. Jako że film miał swój pokaz (i zdobył Nagrodę Jury) na MFF w Cannes, aktorka miała zaszczyt towarzyszyć twórcy podczas tego wydarzenia.

W 1974 roku po raz pierwszy wystąpiła u Stanisława Barei w komedii „Nie ma róży bez ognia”, grając żonę głównego bohatera (Jacek Fedorowicz). Z reżyserem spotkała się ponownie kilka lat później, na planie serialu „Alternatywy 4”, gdzie wcieliła się w postać śpiewaczki (1983).

W międzyczasie zagrała w kryminalnym filmie Tadeusza Chmielewskiego „Wśród nocnej ciszy” (1978) oraz w psychologicznym „Oknie” Wojciecha Wójcika (1981).

W latach 1988-90 występowała w pierwszej telenoweli produkcji polskiej – „W labiryncie”.

Ostatnią ekranową rolą Haliny Kowalskiej był nieduży występ w serialu „40-latek. 20 lat później” (1993), gdzie zagrała byłą miłość Karwowskiego.

Ma na swoim koncie wiele znaczących ról teatralnych na deskach warszawskich scen. Znana jest również z udziału w, popularnym w latach 70-tych, programie humorystycznym „Dobranocka (vel Bajka) dla dorosłych”, którego stałym gospodarzem był Jan Kobuszewski.