Trwa ładowanie...
dupuetz
dupuetz

Jacek Chmielnik - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Miejsce urodzenia:

Łódź, Polska

Filmografia:

Kingsajz (1987) (Olo Jedlina)

Nad Niemnem (1986) (Zygmunt Korczyński)

Vabank (1981) (Maks)

Nad Niemnem (serial) () (Korczyński Zygmunt)

Warto kochać () (Piotr Miłorzębski)

Ile jest życia (1974) (Pan młody)

Vabank II czyli Riposta (1984) (Moks)

Między ustami a brzegiem pucharu (1987) (hrabia Wentzel Croy-Dulmen)

Kolory kochania (1988) (Orkan Władysław/Franek Rakoczy)

Zdjęcie
Podziel się

Charakterystyczny aktor filmowy i sceniczny, reżyser teatralny, dramatopisarz. Szerokiej publiczności dał się poznać przede wszystkim jako odtwórca pamiętnych ról u Juliusza Machulskiego (Olo z „Kingsajz”, Moks z „Vabank”) i Zygmunt Korczyński z ekranizacji „Nad Niemnem”. Charyzmatyczny gospodarz teleturnieju „Kochamy polskie seriale”.

Urodził się 31 stycznia 1953 roku w Łodzi. Studiował w tamtejszej PWSFTviT, którą ukończył w 1975 roku. W tym samym roku zadebiutował na scenie Teatru Ateneum w Warszawie, z którym związany był przez dwa kolejne sezony. Później był aktorem teatrów: Bogusławskiego w Kaliszu (1977-78), Jaracza w Łodzi (1978-81), Polskiego w Poznaniu (1981-82) i Słowackiego w Krakowie (1982-91). Na scenie tego ostatniego zrealizował autorskie prapremiery swoich pierwszych sztuk teatralnych: Romanca i Wiosna w zoo. Z kolei w krakowskim Starym Teatrze wystawił swoją Psychodramę, czyli seks w życiu człowieka. W jego dorobku znajduje się w sumie około czterdziestu kreacji teatralnych i ponad dwadzieścia realizacji reżyserskich.

Pierwsze występy Chmielnika na ekranie sięgają lat 70-tych (epizody w serialach „Polskie drogi” Janusza Morgensterna 1974 i „Ile jest życia” Zbigniewa Kuźmińskiego 1977), jednak prawdziwy sukces przyniosła Chmielnikowi dopiero kolejna dekada. Wraz z niezapomnianą rolą Moksa w głośnym debiucie Juliusza Machulskiego – komedii kryminalnej „Vabank” (1981) i jej sequelu „Vabank II czyli riposta” (1984) rozpoczął się najszczęśliwszy okres w karierze filmowej aktora. W 1986 roku ponownie spotkał się z Kuźmińskim, tym razem kreując ważną rolę Zygmunta Korczyńskiego w słynnej ekranizacji „Nad Niemnem” w jego reżyserii, a w 1987 roku dał pamiętny występ jako Olo Jedlina w głośnej, fantastycznej komedii Machulskiego „Kingsajz”. Poza tym idealnie sprawdził się w hrabiowskiej roli u boku Katarzyny Gniewkowskiej w adaptacji powieści Marii Rodziewiczówny „Między ustami a brzegiem pucharu” Kuźmińskiego (1988), ciekawie wypadając także w roli pisarza, Władysława Orkana w biograficznej produkcji „Kolory kochania” Wandy
Jakubowskiej (1988).

Chmielnik był współtwórcą dialogów do tego filmu, jak również do powstałych w tym samym czasie, głośnych produkcji dla dzieci z własnym udziałem - „Bliskie spotkania z wesołym diabłem” i „Przyjaciele wesołego diabła” Jerzego Łukaszewicza (1988). Na ekrany powrócił dopiero po dwunastu latach przerwy, w międzyczasie skupiając się przede wszystkim na twórczości teatralnej. W latach 1993-96 był dyrektorem artystycznym Teatru Nowego w rodzinnej Łodzi. Tam początkowo okrył się złą sławą, otrzymując od łódzkich krytyków teatralnych „nadzwyczajną” Czarną Maskę – anty-nagrodę „za utrzymywanie stałego, żenująco niskiego poziomu artystycznego Teatru Nowego w Łodzi”. Jurorzy najwidoczniej poważnie weszli na ambicję twórcy, który już rok później odebrał zaszczytną Złotą Maskę za „największe osiągnięcia artystyczne sezonu teatralnego 1994/95” i rolę Józefa Piłsudskiego w „Dyktatorze” w Teatrze Nowym w Łodzi.

dupuetz

Powrócił na ekrany, dzięki gościnnym występom w serialach („Na dobre i na złe”, „Lokatorzy”, „Samo życie” , „Świat według Kiepskich”, „Rodzina zastępcza”) oraz jako niezapomniany gospodarz popularnego teleturnieju „Kochamy polskie seriale”. W 2001 roku zagrał brata rotmistrza Stanisława Radziwiłła w głośnym mini-serialu historycznym „Marszałek Piłsudski”, w 2005 roku wystąpił w jednej z głównych ról w edukacyjnym serialu komediowym „Szanse finanse”, a w latach 2005-2006 kreował postać stryja głównej bohaterki serialu „Warto kochać”. Mniej więcej w tym samym czasie związany był z Teatrem Muzycznym w Gliwicach. W 2002 roku zrealizował tam operę „Cyrulik sewilski” Gioacchino Rossiniego, w 2004 - musical „Grają naszą piosenkę” Marvina Hamlischa i operetkę „Zemsta nietoperza” Johanna Straussa, a w 2005 roku – operetkę „Kwiat Hawai” Paula Ábraháma. Jako aktor pojawił się tu w roli Horacego w inscenizacji słynnego musicalu „Hello, Dolly!” Jerry’ego Hermana.

Jego ostatnim występem na ekranie była rola Zdzisława Żandarowskiego w opartym o autentyczne fakty spektaklu Teatru TV „Afera mięsna” w reżyserii Janusza Dymka (2007). Zmarł tragicznie, 22 sierpnia 2007 roku w Suchawie koło Włodawy, na skutek śmiertelnego porażenia prądem. Miał 54 lata.

dupuetz
dupuetz
dupuetz