Jason Segel

Urodził się 18 stycznia 1980 roku w Los Angeles, jako jeden z trójki rodzeństwa. Ma starszego brata, Adama oraz młodszą siostrę Alison. Jego ojciec jest prawnikiem, mama – ‘klasyczną’ gospodynią domową. Jego zainteresowania w szkole średniej oscylowały przede wszystkim wokół sportu – należał do drużyny koszykówki, która zdobyła stanowe mistrzostwo w Kalifornii. Ujawniał też artystyczną stronę swojej duszy, grając na pianinie i dając pierwsze występy aktorskie na scenie teatru Palisades Playhouse.

Pod koniec lat 90-tych, jako wysoki (193 cm) i zabawny osiemnastolatek trafił do świata filmu. W jego filmografii od początku przeważały produkcje skierowane przede wszystkim do nastoletniego widza. Zadebiutował w epizodycznej roli w komedii „Szalona impreza” z Jennifer Love Hewitt (1998). W tym samym roku pojawił się też w dwóch innych filmach z tego gatunku („Trup w akademiku”, „Punki z Salt Lake City”), natomiast rok później zadebiutował na małym ekranie, dołączając do obsady głośnego serialu „Luzaki i kujony”. Było to pierwsze spotkanie Segla z komikiem Sethem Rogenem oraz z reżyserem/producentem Juddem Apatowem, z którymi później współpracował jeszcze na planie serialu „Studenciaki” (2001-2002) i komedii „Wpadka” (2007).

Nowe tysiąclecie niemal co roku przynosiło świeżą propozycję występu na dużym ekranie („Luzacy” 2002, „Lollilove” 2004, „The Good Humor Man” 2005), jednak nie były to głośne, pierwszoligowe produkcje. W 2005 roku związał się z serialem komediowym „Jak poznałem waszą matkę”, gdzie przez cztery kolejne lata kreował postać jednego z głównych bohaterów - Marshalla Eriksena.

Przełomem w karierze Segla był udział w komedii „Chłopaki też płaczą” (2008), powstałej wg jego debiutanckiego scenariusza. Pierwszoplanowa, dość odważna rola w filmie, będącym pierwszym owocem współpracy z reżyserem Nicholasem Stollerem, przyniosła mu po jednej nominacji do MTV Movie Award i do Teen Choice Award. Kolejną nominację do nagrody nastolatków otrzymał za występ u boku Paula Rudda w komedii „Stary, kocham cię” Johna Hamburga (2009).

Ostatnie projekty filmowe, w których maczał palce Segel, są bezpośrednio związane z osobą Nicholasa Stollera. Pierwszym z nich jest komedia „Get Him to the Greek” Stollera, powstała na podstawie wspólnego scenariusza obu panów, z kolei drugim – komediowa ekranizacja „Podróży Guliwera” Roba Lettermana, wg scenariusza Stollera. W tej pierwszej aktor w ogóle nie wystąpił, w drugiej wcielił się w postać Horatia. Premiera obu filmów planowana jest na 2010 rok.