Jennifer Connelly

Do pracy w przemyśle rozrywkowym zachęcił ją (i jej rodziców) przyjaciel rodziny - producent, który widział w dziewczynie potencjał. W ten sposób już w wieku 10 lat została dziecięcą/nastoletnią fotomodelką (magazyn „Seventeen”), by wkrótce zacząć grywać także w reklamach TV. Miała dużo szczęścia, bowiem w jednej z nich zauważył ją asystent od spraw castingu do filmu Sergia Leone „Dawno temu w Ameryce” (1984), gdzie w efekcie zadebiutowała.

Sztuki aktorskiej i literatury angielskiej uczyła się w Yale. Była piękną nastolatką, która na dodatek świetnie radziła sobie z grą w filmach, w związku z czym od początku nie mogła narzekać na brak ról. W 1985 roku pojawiła się w filmie „Siedem minut w niebie” oraz we włoskim horrorze „Phenomena”, w 1986 –w głównej roli w przygodowym filmie fantasy „Labirynt”, na planie którego tańczyła z samym Davidem Bowie, który skomponował piosenkę specjalnie dla potrzeb filmu.

W latach 80-tych i 90-tych grała stosunkowo dużo, wciąż jednak czekając na rolę, która rzeczywiście pozwoli jej zaistnieć. W międzyczasie wystąpiła m.in. w kolejnej włoskiej produkcji „Étoile” (1988),** u Dennisa Hoppera w filmie „Życie na gorąco” (1990)**, komedii „Szansa dla karierowicza” (1991), kryminalnym thrillerze „Nieugięci” (1996), obyczajowym „Abbotowie prawdziwi” (1997), czy thrillerze sci-fi „Mroczne miasto” (1998).

W latach 2000-2001, kiedy występowała w serialu TV „Ulica” w reżyserii Stephena Gyllenhaala, wreszcie nastąpił przełom w karierze. W 2000 roku zagrała aż w trzech znaczących produkcjach: thrillerze „Przebudzenie miłości” (obok Billy’ego Crudupa), biograficznym „Pollocku” w reżyserii Eda Harrisa oraz w głośnym „Requiem dla snu” Darrena Aronofsky’ego. Rok 2001 przyniósł jej natomiast Oskarową rolę Alicii Nash w filmie Rona Howarda „Piękny umysł”. Aktorka została odznaczona nie tylko Oskarem za najlepszą rolę drugoplanową, ale też nagrodą BAFTA, Złotym Globem oraz szeregiem wyróżnień od krytyków filmowych.

Aktorka zdaje się starannie wybierać role, co wyraźnie widoczne jest, jeśli weźmie się pod uwagę ilość jej wystąpień w okresie „pooskarowym”. Stosunkowo nieliczne występy, obejmowały takie produkcje, jak **dramat psychologiczny „Dom z piasku i mgły” (2003), adaptacja komiksu „Hulk” (2003) w reżyserii Anga Lee, główna rola w horrorze „Dark Water – Fatum” (2005), czy wreszcie występ obok Leonarda DiCaprio w dramacie „Krwawy diament” (2006) oraz obok Kate Winslet w „Małych dzieciach” Todda Fielda. W 2008 roku zagrała w filmie “Dzień, w którym zatrzymała się Ziemia”. Rok 2009 to rola w filmie “Kobiety pragną bardziej”, a w 2011 roku zagrała w obrazie “Sekrety i grzeszki”.**

Prywatnie, aktorka jest szczęśliwą żoną i mamą córki i dwójki synów. Młodszy z nich, Stellan otrzymał imię po szwedzkim aktorze Stellanie Skarsgård.