Jon Voight

Urodził się 29 grudnia 1938 roku w Yonkers w stanie Nowy Jork w USA. Jego teatralnym debiutem na Broadwayu były „Dźwięki muzyki” (1961), filmowym – „Fearless Frank” (1964, rozpowszechniony w 1969), zaś rolą przełomową – występ wraz z Dustinem Hoffmanem w „Nocnym kowboju” (1969) Johna Schlesingera, który przyniósł mu pierwszą nominację do Oscara, nagrodę BAFTA oraz Złoty Glob dla Najlepszego Debiutanta.

W kolejnej dekadzie podtrzymywał dobrą passę i stworzył znakomite kreacje u Mike’a Nicholsa w adaptacji „Paragrafu 22” (1970), w dramacie przygodowym „Wybawienie” Johna Boormana (1972, nominacja do Złotego Globu), jako weteran wojny w Wietnamie w „Powrocie do domu” Hala Asby’ego (1978, Oscar i Złoty Glob dla Najlepszego Aktora, Nagroda Aktorska w Cannes) z Jane Fondą, czy jako bokser Billy w „Mistrzu” Franka Zefirellego (1979, nominacja do Złotego Globu) z Faye Dunaway.

Uwagę krytyków przyciągnęła też rola w „Uciekającym pociągu” Andrieja Konczakowskiego (1985, nominacja do Oscara, Złoty Glob), jednak lata 80-te to raczej spadek popularności aktora. Warty zaznaczenia jest fakt, że to wówczas zadebiutował i dwukrotnie pojawił się jako scenarzysta filmów z własnym udziałem („Szukając wyjścia” 1982, „Wieczność” 1989).

W kolejnej dekadzie grywa niemało, jednak głównie w rolach drugoplanowych. Są to m.in. takie filmy, jak film TV „Ostatni, który przeżył” (1992, nominacja do Złotego Globu), sensacyjna „Gorączka” (1995) Michaela Manna, „Mission: Impossible” (1995), „Droga przez piekło” (1997) Olivera Stone’a, „Anakonda” (1997, dwie nominacje do Złotej Maliny), „Wróg publiczny” (1998), „Zaklinacz deszczu” (1998, nominacja do Złotego Globu), czy „Generał” Johna Boormana.

W latach 90-tych zadebiutował też jako reżyser telewizyjnego filmu „Tin Soldier” (1995), w którym sam wystąpił. Rok 2001 przyniósł mu nominację do Oscara i Złotego Globu za występ w filmie „Ali” (2001), otrzymał też wtedy nominację do Emmy za rolę Jurgena Stroopa w telewizyjnym filmie historycznym „Powstanie” (2001), wcielił się w postać prezydenta Roosevelta w głośnym „Pearl Harbor” Michaela Baya oraz zagrał u Bena Stillera w komedii „Zoolander”.

Najbardziej znaną rolą Voighta ostatnich lat jest kreacja postaci papieża w filmie biograficznym zatytułowanym „Jan Paweł II” (2005). Projektem, w jakim aktor wziął udział w 2007 roku jest produkcja „Transformers” Michaela Baya. W 2008 roku wystąpił w hitowym serialu “24 godziny” oraz w filmie telewizyjnym “24 Godziny: Wybawienie”.

Jon Voight był dwukrotnie żonaty: z Lauri Peters (1962-1967) i Marcheline Bertrand (1971-1978). Z Bertrand ma dwójkę dzieci: aktorkę Angelinę Jolie (ur. 1975) i reżysera Jamesa Havena (ur. 1973).